M25

Hiep hiep hoera voor Mixmag! Het oudste, grootste en beroemdste danceblad on earth vierde kort geleden haar 25ste verjaardag. Ter ere van die mijlpaal werd living legend Laurent Garnier bereid gevonden om een jubileum-miks in elkaar te smurfen; als cadeautje voor ons, de lezers. En sacrebleu, wat-een-cadeau! De aimabele Fransman maakte van zijn miks een schitterende overzichtstentoonstelling van 25 jaar electronische dansmuziek. Bijna álle essentiele componenten van de dance komen voorbij, met in de hoofdrol uiteraard talloze klinkende namen: van Underworld tot LCD Soundsystem en van Sasha tot Carl Craig.

...vitamine voor je iPod...

Ondergaand hoor je de eerste vijf tracks van de miks-ciedie, beginnend met de vocale versie van Kerri Chandler's piano-parel Rain; een opener if there ever was one. Je weet 't (én voelt 't) meteen... Dit wordt dansen! En ja hoor, daar ga je. TOP NOTCH DANCE. Deep, clubby en jazzy. Neem van mij aan dat u dit dansdocument niet mag missen. Vitamine voor je iPod..., believe!

LISTEN&LOAD: We are 25 (tracks 1 - 5) - Laurent Garnier for Mixmag
INFO: WWWMM

Second Opinion

Ooit, toen house nog luiers droeg, was deze plaat voor mij zo ongeveer de belichaming van het kwaad. Wat-vond-ik-dit-S L E C H T. Zo slecht, dat het bijna een fysieke weerzin opwekte. Brrrrrrrrrrrr... Wie toen zou beweren dat ik deze track later nog eens op het schild zou heffen, had moeten rennen voor z'n leven. Nou ja, niewaar natuurlijk (ik ben voor vrede); die zou een fikse 'foei!' om z'n oren krijgen, of zoiets.... Hoe dan ook, 'toen' is niet meer. Maar 'nu' wel! En nu duw ik een duo duimen in de lucht bij de recente re-release van Farley Jackmaster Funk's Love Can't Turn Around. Daarop hoor je hoe de contemporaine house heroes Boys Noize en Lifelike een sonisch saluut brengen aan deze legendarische dance-single. De boys aan de hand van een ruige raverock-riemiks en Lifelike met een even straffe als strakke big-room-raket. WICKED. Geschápen voor het party rush hour. Wanna try?

LISTEN&LOAD:
Love Can't Turn Around (Lifelike 2008 Mix) - Farley Jackmaster Funk
Love Can't Turn Around (Boys Noize Started Like This Mix) - Farley Jackmaster Funk
INFO: Jackmaster's Myspace Page

You start bleeding, I start screaming

Let je even op Smook? En Timmerik ook? Ik kán me vergissen, maar volgens mij was deze track een gezamenlijke favo uit jullie high school days; Duel van Propganda bedoel ik. Klopt he? Zoniet, tough luck. Maakt ook niet uit eigenlijk. Ik drop 'm sowieso. Duel is na al die jaren namelijk nog helemaal nu. Méér dan de moeite waard. En dan krijg je de koffer van dancediva Sophie Ellis-Bextor er voor nop bij. Het gladde en glitterende eurodiscojasje dat Duel hier krijgt aangemeten is weliswaar flinterdun, maar op een hete dansvloer komt dat dan weer goed van pas.

LISTEN&LOAD:
Duel - Sophie Ellis-Bextor
Duel - (original extended 12" version) - Propaganda
INFO: Prop & Bex

Paft Dunk

Dat Daft Punk tot de invloedrijkste dance-acts ooit behoort, behoeft eigenlijk geen toelichting. Tóch doe ik het. Omdat het hier zulke leuke voorbeelden betreft. Eerst hoor je Shazam's Pool Party: een zéér geslaagde rip off van de filter-disco-dynamite waarmee DP als geen ander de vloer in de fik kon/kan zetten. En ook hier gaat 'ie van KABOEMSKI! Scroll maar even door naar 2 minuut 00 en hoor de onweerstaanbaar foenkende opbouw naar de exstatische climax op 2 minuut 57 sharp. Classic stuff! Track twee is van een geheel andere aard: hier hoor je een fraaie, meeslepende rockvertolking van DP's Digital Love, verzorgd door de Mobius band. Als bewijsvoering dat zowel de nieuwe generatie gitaaradepten als ook de aspirant bietbroeders Daft Punk tot hun helden rekent. Naturellement...

LISTEN&LOAD:
Pool Party - Shazam
Digital Love - Mobius band
INFO: Shazam, Mobius Band & DP op 't net

tropical

Nóg een historische houser dan maar. Neen, nou niet wegrennen! Dit is er eentje die je tenminste één keer in je leven moet hebben gehoord, of eigenijk: op moet hebben gedanst! Want hier stil bij blijven staan, is biologisch, fysiek én neurologisch dus on-mo-gen-lijk. Deetron's tribal-latin-tech-house-hit (pffffff....) Miss Suave is als een exotisch virus, dat zich (via je oren) razendsnel door je lichaam verspreid. De symptomen zijn ritmisch bewegende benen, armen, voeten en heupen, een snel oplopende lichaamstemperatuur en hevige samentrekkingen van de glimlachspieren. Er zijn zelfs gevallen bekend van mensen die, eenmaal besmet, ongecontroleerde kreten slaken. Zoals: yihaaaaaaaa, góór, mayamiiiiiiyááááááá (of arriba-arriba).

LISTEN&LOAD: Miss Suave - Deetron
INFO: Deetrontheweb

Viva Va Va Va

Gave plaat! Vergeef me het hopeloos ouderwetse adjectief, maar hier hoort het. Dit IS namelijk ouderwetse muziek! Hopeloos ook? Neen, dát niet. Allesbehalve, want Va Va Va is ouderwets op z'n aller-allerbest. Alleen het intro al: alsof Jimi Hendrix de deur van zijn oefenhok open heeft laten staan. En als de zang naar buiten waait, hoor je dat Simon & Garfunkel achter de mike staan. Maar ze zijn het natuurlijk niet; Jimmi is dood en Paul en Art bijna. Wie dan wel? Findo Gask! Findo Gask ja. Findo. Gask. Is toch een mooie naam? Naja, tis in elk geval mooie moezika. Honderd procent geconcentreerde retrorock, met een vleugje vandaag.

LISTEN&LOAD: Va Va Va - Findo Gask
INFO: Findo Gask on Myspace

15

BEET! Geduld en schone zaak en aanhouder die wint en zo. Pompidompidom, lalalalala. Cliché overvlakkéé natuurlijk, maar wat maakt het uit: lang zoeken en stug volhouden heeft me zojuist de gezonken schat van The Mighty Wah! opgeleverd. Hier is 'ie: The Story of the Blues. Net zo'n geweldig jongensboek als Pete Wylie's Come back. Nou, misschien zelfs nog iets beter! Want dit is het officieuze lijflied van alle 15-jarige jongens. En neem van mij aan: geen gruwelijker lot dan een 15-jarige jongen zijn. Je valt als een blok voor dat meisje uit een klas hoger en je begrijpt niet waarom zij slechts oog heeft voor die patsers uit een nog hogere klas. Oók denk je oprecht dat een eigeel vest, een bandplooi-spijkerbroek en rode puntschoenen een onweerstaanbare combinatie vormen. En je weet zeker dat het slechts een kwestie van weken is voordat je eindelijk seks gaat hebben. Oioioi..., 15-jarige jongens...

...you got nothing left to lose...

The Story of the Blues was voor deze 15-jarige jongen het lied dat hem overeind hield. De wil om te winnen: 'and then you realise, you got nothing left to lose!' Niet dat het ook maar iets uithaalde. Dat meisje keek nog steeds niet op of om, je trok die schoenen gewoon weer aan en seks bleef beperkt tot biologie; maar toch bracht dit nummer troost en hoop. Mooi.

LISTEN&LOAD: The Story of the Blues (pt 1.) - The Mighty Wah!
INFO: The Mighty Wah! Web!

Pie-S: Oh ja, die beloofde Frits Spits-Miks gaat er dus komen.

Daar hoorden zij engelen zingen

Eén van de mooiste verhalen uit de muziekhistorie is misschien wel het onwaarschijnlijke succes van de Langley Schools Music Project. Long story short: het voornoemde project is een reeks opnamen van de Canadese onderwijzer Hans Fenger. Tussen 1976 en 77 registreerde hij hoe zijn leerlingen in het gymnastieklokaal hits van toen uitvoerden. Een kleine 25 jaar later stuitte een radio-DJ per toeval op de banden, waarna hij probeerde een platenmaatschappij te strikken. Na tien afwijzingen was het raak. En daarna ging het snel. De plaat veroverde ieders hart: van dance-DJ's tot alternatieve rockers. In 2001 kwam het tot een REUNION tussen Fenger en zijn voormalige pupillen. Hieronder hoor je vier ontwapenende koffers van respectievelijk de Beach Boys, The Beatles, Barry Manilow en The Eagles.

LISTEN&LOAD:
God only knows - Langley Schools Music Project
Long and winding road - Langley Schools Music Project
Mandy - Langley Schools Music Project
Desperado - Langley Schools Music Project
INFO: Langley Schools Music Project on the web

Voelen

Koorddanst u een stukje met me mee? Dat doen we op de muziek van de Plantains, die zich aan een koffer van Donna Summer's I feel love hebben gewaagd. Moedig hoor. Of dom? Want I feel love is niet zomaar een disco-deun. In het geheel niet zelfs: deze Giorgio Moroder-compositie mag zonder overdrijving beschouwd worden als prototype van de moderne dance. Een voorbeeld voor velen. Underworld, bijvoorbeeld, heeft deze gebruiksaanwijzing aandachtig gelezen toen ze hun eerste alboems opnamen. Ik bedoel maar..., niet zomáár een song dus. En de versie van de Plantains? Uhmmm... anders. Apart. Verrassend in elk geval. Maar ook goed? Ik twijfel. Help me out. Bordjes omhoog pls! Handig: het origineel is bijgevoegd voor de jurering.

LISTEN&LOAD:
I feel love - Plantains
I feel love - Donna Summer
INFO: Plantains op Discogs

De avonturen van kleinduimpje op de hip hop-hei

Campingdisco en Hip Hop is tot op heden geen match made in heaven. Op de ene of andere manier komt het maar moeizaam van de grond, terwijl het moezikaal meer dan eens uitstekend te verteren is. Het klinkt allemaal heel politiek correct, maar ik weet nog dat de energie van It takes a nation of millions to hold us back, de milestone-plaat van Public Enemy, me destijds toch behoorlijk van m'n sokken blies. En ook de daisy-hop van De La Soul en de Jazz-injectie van Guru rouleerden volwaardig mee in mijn studentkamer annex jukebox (ja, zo klein woonde ik). Net als Junebug van one hit wonder Len, dat kort geleden ergens op Slsk mijn aandacht trok. Was helemaal vergeten hoe leuk, hoe lekker lui-loom en hoe slomo-funky deze op vederlichte hip hop-bieten wiegende lounger ook alweer was. En hoewel ook deze er niet voor zal zorgen dat ik hip hop morgen ten huwelijk vraag, is het wél een erg relaxede weekend-starter! Waarvan akte.

LISTEN&LOAD: Junebug - Len
INFO: Len op Discogs

worteltje

UPDATE ALERT! Wist ik veel... Blijkt het hier eerder zo hartstochtelijk geprezen At les van Carl Craig's side project Innerzone Orchestra een dancejazz-uitvoering te zijn van één van de meest legendarische tracks uit de technogeschiedenis! Kan zó in de rubriek 'back to school'. En dat doen we dan maar meteen; inclusief een urgente aanbeveling. Want het origineel van de dance-professor uit Detroit sprankelt evenveel als de zijdezachte pianoversie. Fijngevoelig. Soft focus. Alsof je in een cocon zit. Of een feestje viert in dikke, witte mist (maar daar moet je bijgeweest zijn).

LISTEN&LOAD: At les (original version) - Carl Craig
INFO: Carl Craig on Myspace

FRENCH KISS

We doen de donderdag open met een container-posting in de categorie 'back to school': dat is de al enige tijd geleden geintroduceerde rubriek, waarmee wordt beoogd de geschiedenis van de electronische dansmuziek enigszins in de vaart der volkeren omhoog te stuwen. Want ik blijf het een gotspe vinden: de hele wereld zingt Hotel California woord voor woord mee, terwijl men zich bij het horen van de naam Kraftwerk advraagt of dat niet dat bandje van Harry Slinger was -die met dat petje. Kwalijke zaak. Dáárom dus deze kruistocht, waarbij ik overigens niet gehinderd wordt door het antwoord op de vraag of er ook maar iemand op zit te wachten (of uberhaupt oplet). Ach, dan maar Don Quichot...

Deze overzichtstentoonstelling gaat over French House: de stroming die in de late nineties de (Europese) dance-scene domineerde. Ook wel Filter House, Disco House, Neu-disco en Tekfunk genoemd. En uit al die benamingen kun je heel eenvoudig de sound van French House destilleren. Inderdaad, een melange van funk, disco, house en techno, waarbij gul gebruik gemaakt werd van samples, filter-effecten (hét trade mark) en poppy melodien. Godfather van het genre was - natuurlijk - Daft Punk. Op eerbiedige afstand gevolgd door ondermeer Cassius, Alan Braxe, Alex Gopher, Etienne de Crecy, Thomas Bangalter, Stardust en Modjo.

...kriebels in je buik...

Hoewel French House als op zichzelf staande stroming in de loop der jaren verdween, heeft het ontegenzeggelijk zijn sporen nagelaten. Dat is ook vandaag de dag nog duidelijk waarneembaar. Neem bijvoorbeeld Justice, van wie zo'n beetje het gehele oeuvre op de fundamenten van French House steunt. Net zoals al hun klasgenootjes uit de school van Ed Banger (Sebastian, Uffie, DJ Mehdi amongst others). En ook acts als Phoenix, Air en Erol Alkan zijn in zekere zijn schatplichtig.

Onderstaand hoor je hoe vreselijk goed dit genre was. Of beter: kon zijn. Op voorhand een arbitraire samenstelling overigens (puristen zullen er op spugen), want het zijn strikt persoonlijke favo's. Misschien een tikkie outdated in een enkel geval, maar laat dat vooral geen reden zijn om ze onaangeraakt in de prullenbak te mikken. Het gaat om de feeling, de vibe. Om de kriebels in je buik als je In love with you hoort; om de champagne die je door je aders voelt bruisen bij So much love to give*; om de roes die de feelgoodfunker Grandlife veroorzaakt en om de opwindende kick-start van Aerodynamic. Vive La France!

LISTEN&LOAD:
So much love to give - Thomas Bangalter & DJ Falcon AKA Together*
In love with you - Alan Braxe & Romuald
Grandplay - We in Music
Aerodynamic - Daft Punk
* Some much love to give is de Moeder Aller Filterhouseplaten. Ruim tien minuten lang 1 simpele sample herhalen. Dát op papier weerzinwekkende idee, groeide uit tot het meest verbroederende en ontladende dance-anthem ooit. Hearing is believing.
INFO: compilation

How deep is your love?

Deep house is een dance-discipline die hier op de camping niet eerder werd gesignaleerd. Ben er een beetje huiverig voor. Dat komt met name omdat dit genre op de één of andere manier grote aantrekkingskracht uitoefent op studenten van de Whitney Houston Academy of Ad Lib. Ze leren daar hoe je de instrumentale stukjes tussen de verschillende zanglijnen met zoveel mogelijk wohowowo-hohowowooo-howo-hoooho's en/of yeahyeah-yeah-hojoehoe-yeah-yeah-ja-yeah's moet invullen. Correctie: volsmeren! Maar dan zijn ze er nog niet. Neehee, die uithalen dienen kennelijk altijd vergezeld te gaan van extreem veel vibrato, een getormenteerde gelaatsuitdrukking en een soort van reumatisch handgebaar. Pas dan slaag je voor dit Ad Lib-examen. Beroemde oud-leerlingen zijn natuurlijk Mariah Carey, Christina Aguilera, Beyonce en Celine Dion, maar óók Dinand Woesthoff en Eddie Vedder. Ik word er persoonlijk een beetje nerveus van.

...ledematen natellen...

Vandaar dus de reserves jegens deep house. Eigenlijk best jammer, want deze warmbloedige offspring van techno kan kippenvelverwekkend lekker klinken. Avontuurlijke electronica vol soul en verslavende ritmes. Met maar één mission statement: dancy baby dance! De twee legendarische deep house-classics die je hieronder aantreft - en vermoedelijk wel (her)kent - zullen inmiddels alweer zo'n tien jaar oud zijn. Maar zoals het klassiekers betaamt, is er van slijtage geen sprake. Tien jaar geleden waren ze geweldig, nu nog steeds en dat zal over tien jaar niet anders zijn.

Luister naar Blackwater van Octave One feat. Ann Saunderson en Knights of the Jaguar (roepnaam: Jaguar) van DJ Rolando AKA The Aztec Mystic. Deep house op z'n diepst. Duizelingwekkend. En zonder inbreng van de pupillen van Juf Houston uiteraard. Hier geen gejammer. Integendeel, de vocalen werken als mantra's; bezwerend en hypnotiserend. En wie desondanks roerloos blijft staan, moet z'n ledematen toch eens natellen. Dan ben je namelijk iets kwijt; een voet, of een heup... Gelukkig gaat dat niet gebeuren. Bewegen zál je, minimaal twee tenen! En als je nou echt enthousiast bent geworden, kun je onderstaand óók nog een trosje riemiksen plukken (attentie-attentie voor de percussiecrazy Jaguar-riemiksen van Derrick May en Jeff Mills en de dopey Blackwater-bewerking van Alter Ego -remember him?).

LISTEN&LOAD:
Blackwater - Octave One
Knights of the Jaguar - DJ Rolando AKA The Aztec Mystic
BONUSMIKSEN (FANS ONLY):
Blackwater (Alter Ego Vocal Mix) / Blackwater (Chase The Blues Instrumental Mix) / Blackwater (String Instrumental) / Revenge Of The Jaguar (Jaguar Mad Mike Mix) / Jaguar (Derrick May Remix) / Jaguar (Jeff Mills Remix)

INFO: DJ Rolando en Octave One on Myspace

very special delivery

Wat is het wereldwijde web toch een waanzinnig digitaal doolhof. Om elke hoek schuilt een verrassing. Of een herinnering. Zoekend naar het ene, vind je het andere. Dat bleek nog eens toen ik speurend naar een nieuw nummer een oude bekende in de armen viel. Cascades van de Future Sound of London. En dat is (voor mij) niet zomaar een plaat. Neen, een plaat met een speciaal verhaal. Heel speciaal. Maar laat ik dat verhaal hier nou eens niet gaan opschrijven. Sommige verhalen moet je namelijk vertellen. Heel ouderwets, verbaal.

Dan de muziek maar. Schitterende muziek! Oren wijd open voor twee pioniers in electronica: Garry Cobain en Brian Dougans. Hun 'band' Future Sound of London wordt doorgaans als ambient gelabeld, maar dat doet ze te kort. De Britten verkenden (en verlegden) in de vroege nineties namelijk vele andere grenzen van het electronische spectrum, waaronder techno, drum and bass, trip-hop en dub. En hoewel ze het experiment niet schuwden, waren de composities van het duo zelden ontoegankelijk. Dat verschafte ze, met name in de UK, zowaar brede bekendheid én erkenning.

Enniewees, deze voor mij zo bijzondere plaat is dus Cascades: een hele sierlijke, lichtvoetige kruising tussen ambient en techno. Werkelijk subliem geproduceerd, met een fabelachtige opbouw en fluwelen beats. Buitenaardse geluiden ontmoeten handgespeelde instrumenten. En het klopt allemaal. Elke seconde. Draai 'm zo hard als je kan (of mag) voor een optimaal effect. Spin 'm méér dan eens. Ogen dicht. Luister of dans. Liefst alletwee tegelijk. Voel 'm!

LISTEN&LOAD: Cascades (2006 edit) - Future Sound of London
INFO: FSOL on the web

Onderwereld komt boven

HAPPY DAYS voor ons sektarisch genootschap, want ik lees net dat de heren Hyde en Smith deze maand een nieuwe plaat onze kant op sturen. Oblivion with Bells gaat 'ie heten. De happy few die al een tipskie van de sluier opgelicht kregen, beschrijven 'm als volgt: 'A widescreen dish of aural delights, from techno terrorism to ambient acoustics'. Bon!

De verwachtingen zijn uiteraard zéér hoog gespannen. Alleen al omdat Underworld - want daar gaat het hier over, maar dat is needless to say - er niet minder dan vijf jaar over hebben gedaan om de opvolger van A Hundred Days Off in elkaar te schroeven. Dat kan twee dingen betekenen: 1) het zijn gewoon lazy bastards die van 2002 tot nu een beetje met hun pielemoos hebben lopen spelen of 2) ze vonden het vorige alboem zelf eigenlijk ook een ietsiepietsie ondermaats en hebben de afgelopen jaren elke wakkere seconde benut voor een allesvernietigende comeback. Moeder B pls!

Enniewees, we zullen het snel weten. Snel genoeg om de beste track van de nieuwe plaat op de Reunion in de praktijk te toetsen. Tot die tijd doen we het nog even met hun oude werk. En dan ook meteen maar héél oud spul. Listen & load Doot Doot van Freur: de eighties-act waarmee Karl en Rick ooit hun eerste stapjes zetten. Aaaah, schattig...

LISTEN&LOAD: Doot Doot - Freur
INFO: Underworld on the web

dieper & hoger

Bij Reunisten van het allereerste uur gaat héél misschien nog een piepklein belletje rinkelen bij de naam DJ Gregory. Nee...? Bij 'Elle' dan? Of 'The Joburg Theme'? Ja, een enkeling gaat nu graven, vermoed ik. Hoe dan ook, DJ Gregory's bijna antieke technozwever Elle is onlangs overgedaan door Ame en voor die laatste club is dan weer geen auditatieve archeologie nodig. Want Ame kennen we natuurlijk van hun mindfucker Enoi (CLICK & REWIND), die prachtige, intens diepe stoomboot. Wel, Ame's riemiks van Elle is opnieuw zo'n gemene skin dipper. Geraffineerde opbouw, verstopte geluidjes, aanzwellende ritmes. Deze plaat voert de luisteraar steeds hoger, zonder dat 'ie het doorheeft. Het moezikale equivalent van 'vals plat', zoiets wellicht...? Nou ja, je leest het: Elle laat zich lastig in woorden vangen. Luisteron dus, een must hear!

LISTEN&LOAD: Elle (Ame remix) - DJ Gregory
INFO: DJ Gregory on Discogs

extra vierge

Hip bandje uit de UK doet Olivia Newton John. Op zich is daar alles mee gezegd, maar dat zou geen recht doen aan deze sleazy cover, die het ondeugend bedoelde origineel van Olijfje nu echt van rode oortjes voorziet. Lekker dreinerig, lekker druggy. Zo hebben we ze graag. Bovendien kan iedereen die Olivia Newton John een saluut brengt uiteraard op mijn sympathie rekenen, want de blonde Australische is mijn all time lagere school crush. het waren de dagen van Grease en wat vond ik haar ge-wel-dig! Ik dagdroomde echter niet dat ik wat met haar had; ik dagdroomde dat ze me van school kwam afhalen! Hey, mooi of mooi?

LISTEN&LOAD: Let's get physical - The Black Ghosts
INFO: The Black Ghosts on Myspace

graven

Sure, de geschiedenis van de pop- en rockmuziek kent iedereen wel zo'n beetje. Duke Ellington, Chuck Berry, Little Richard, Muddy Waters, Hank Williams, BB King, Elvis, Beatles, Stones, Phil Spector, Frank Sinatra, Beach Boys, Hendrix, Carole King, Otis Redding, Kinks, Burt Bacharach, Miles Davis, James Brown, Bob Marley, Dylan, Neil Young, The Who, Clapton, Lou Reed, The Band, Doors, Stevie Wonder, Sly Stone, Aretha, Led Zep, Carpenters, Marvin Gaye, Jacques Brel, David Bowie, Parliament, Simon & Garfunkel, Beegees, The Stooges, Joni Mitchell, Gram Parsons, Springsteen, Johnny Cash, Al Green, Frank Zappa, Van Morrison, Black Sabbath, Pink Floyd, Nick Drake, Ramones, Roxy Music, The Clash, Tom Waits, Santana, AC/DC, The Sex Pistols, Fleetwood Mac, Queen, Talking Heads, Joy Division, Abba, Elvis Costello, Prince, Michael Jackson, Depeche Mode, Public Enemy, The Smiths, R.E.M., U2 (onder protest), Madonna, Nirvana, Radiohead, Vicky Leandros, DJ Camping... (ben ik er één vergeten?).

Wat ik eigenlijk wil zeggen: hoe vreemd! Van bovengaande reeks kennen we iedereen, maar hoe goed kennen we de geschiedenis van de dansmuziek? Ja, Kraftwerk, daar komen we nog wel. Net zoals Giorgio Moroder en Donna Summer. Maar verder? Ai... Ik moet in elk geval terug naar school. En daar ga ik jullie mee lastig vallen door op onbewaakte ogenblikken een cruciale plaat uit de dance-oudheid tussen jullie ogen te mikken.

...zaadje...

Om te beginnen is hier Clear van Cybotron, de act van Juan Atkins (uit 1983!). Clear is zo ongeveer het zaadje waaruit later electro en Detroit Techno ontsproot. Zo invloedrijk was deze track. Hier hoor je de klassieker in een remix door de dancevernieuwers van Cobblestone Jazz. Prachtige plaat, die in acht minuten wel drie keer van gedaante lijkt te veranderen. Essential!

LISTEN&LOAD: Clear - Cybotron (Cobblestone Jazz remix)
INFO: Juan Atkins on Discogs