Objection your honor!

Eentje nog. Omdat ik het zo leuk vind. En vooral omdat deze zo leuk is. Wereldkampioen COOL zal ik er zeker niet mee worden, want het is een dikke vette guilty pleasure. Misdadig uncool bijna. Zonder ook maar met de ogen te knipperen zou de muziekpolitie me minstens vijf jaar op water en brood zetten als ze erachter kwamen hoe goed ik dit vind, maar dat deert me niks. Ik tart ze (toegegeven, dat is nogal een onbetekenende heldendaad, aangezien de muziekpolitie natuurlijk helemaal niet bestáát). Desalniettemin, herinnert u zich deze nog (nog, nog, nog, nog...)!? Thinking of you van The Colourfield. Zoetere liefdesliedjes dan dit ding worden ze niet gebakken. Onnozeler evenmin. Maar toch... Toch krijg ik van zulks een heel apart gevoel van binnen. Yep, guilty!

LISTEN&LOAD: Thinking of you - The Colourfield
INFO: The Colourfield on the web

Wordt u al geholpen?

Gelukkig dat het Underworld-intermezzo toch nog een happy end had. Kunnen we met een gerust hart terug naar Wonderland. Dit keer geen koffer, maar de master at work. Stevie himself. Met het perfecte Heaven help us all. Perfect ja. Louter tienen! Een tien voor de oprechte boodschap. Een tien voor de wijze waarop Kleine Steef het orkest laat swingen. Een tien voor de melodie die je na één keer horen als vanzelf meeschalt. Een tien voor de Trom Petty's. Voor de piano ook. En een tien voor de schijnbare achteloosheid waarmee hij je hier in slechts 3 minuten en 12 seconden een centimetertje of honderd optilt. Perfect dus. Hallelujah!

LISTEN&LOAD: Heaven help us all - Stevie Wonder
INFO: Stevie on the web

SCHERP

Jaja, zie je wel! Komt he-le-maal goed met de wereld daar beneden. Gewoon Germaanse Goofy Oliver Huntemann inhuren voor een brute, bass-heavy riemiks. En hopla. Weg is de tandeloze krokodil van het origineel. Deze bijt! En hoe. Dankzij de inbreng van de Hunter gebeurt 'het' nu opeens wél. Nu doet 'ie iets! Iets? Véél ietsen! De teasende dubs en echo's laten je de eerste helft balanceren tussen extase en ergernis. Je houdt je adem in als de track halverwege bijna een sur place maakt. Je voelt de opwinding als 'ie daarna accelereert (en vervolgens weer afremt). Je draait 'm nóg een keer. En nog eens. Mooi. We zijn weer thuis.

LISTEN&LOAD: Crocodile (Oliver Huntemann remix) - Underworld
INFO: Oliver Huntemann on Myspace

Oeps

Zoals in de comments onder de Cascade-posting al was te lezen, had trainspotter Juapo 'm al bij de taas. En nu ook op Campingdisco: Crocodile, De Nieuwe U'world! Jay-Pee beschreef 'm als een ruggengraat-kietelende roes van zes en een halve minuut. En dat zeg ik 'm na. Minus die zes minuut dertig dan, want aan deze kant van de hoofdstad duurt 'ie ruim een kwartier. (?) Maar goed, who is counting anyway. Belangrijker is de constatering dat het uit duzenden herkenbare onderwereldgeluid bewaard is gebleven. Goed nieuws! Want dat betekent dat hoofd, voeten en (onder)buik weer eens verwend worden.

Echter... Ik zal het fluisteren, maar toch: hij stijgt niet op. Ja, ik bedoel, nee. Niet dus! Zit nu na vier luisterbeurten nog steeds te wachten tot HET gebeurt, maar het gebeurt niet. Chez moi tenminste. Gloedvolle track hoor, daarover geen misverstand, maar tis géén Jumbo, géén Cowgirl, géén Rez, géén Two Months Off, géén Skyscraper, géén Born Slippy, géén Push Upstairs, géén Dinosaur Adbenture 3D, géén No Move... Ach, doen ze express. Om single nummer twee nóg harder binnen te laten komen. Let maar op (;

LISTEN&LOAD: Crocodile - Underworld
INFO: Underworld on the web

stadsleven

Wie zoekt naar covers van Stevie-songs ziet ogenblikkelijk hoe enorm veel invloed Wonder heeft gehad. En niet alleen op soulsisters en -brothers (logisch). Neen, óók rockers, poppers, jazzers, folkies en easy tuners graaiden graag in 's mans ouevre. En niet te vergeten de reggaemannen! Waarvan onderstaand akte. Een zekere rasta-meneer Rhoden is verantwoordelijk voor een vintage Jamaica-take van Wonder's Living for the City. Lekker lui, lekker laid back. En toch zo groovy als een bos uien! En dan ga ik nu buitenspelen. Later meer wonderbaarlijke gevallen.

LISTEN@LOAD: Living for the City - Pat Rhoden
INFO: Pat Rhoden NOT on the web

Morning!!!!

Alez! Wonderweek dus. Nou ja, Wonderweekend in elk geval. En dan geen Stevie Wonder? Juste! Maar we blijven in de buurt met dit magistrale geloof-hoop-en-liefde-liedje van Linda Lewis. Zou zómaar door de Kleine Steef geinspireerd kunnen zijn (beetje improviseren mag he?). Zéér geschikt plaatje om de zaterdagochtend mee te beginnen overigens. Gratis goed humeur. En bezorg de buren er dan meteen ook eentje. Als ik zo naar buiten kijk, kan het best. Dus, ramen open en je strot ook! Reach out.

LISTEN&LOAD: Reach out for the truth - Linda Lewis
INFO: Linda Lewis on the web

very special delivery

Wat is het wereldwijde web toch een waanzinnig digitaal doolhof. Om elke hoek schuilt een verrassing. Of een herinnering. Zoekend naar het ene, vind je het andere. Dat bleek nog eens toen ik speurend naar een nieuw nummer een oude bekende in de armen viel. Cascades van de Future Sound of London. En dat is (voor mij) niet zomaar een plaat. Neen, een plaat met een speciaal verhaal. Heel speciaal. Maar laat ik dat verhaal hier nou eens niet gaan opschrijven. Sommige verhalen moet je namelijk vertellen. Heel ouderwets, verbaal.

Dan de muziek maar. Schitterende muziek! Oren wijd open voor twee pioniers in electronica: Garry Cobain en Brian Dougans. Hun 'band' Future Sound of London wordt doorgaans als ambient gelabeld, maar dat doet ze te kort. De Britten verkenden (en verlegden) in de vroege nineties namelijk vele andere grenzen van het electronische spectrum, waaronder techno, drum and bass, trip-hop en dub. En hoewel ze het experiment niet schuwden, waren de composities van het duo zelden ontoegankelijk. Dat verschafte ze, met name in de UK, zowaar brede bekendheid én erkenning.

Enniewees, deze voor mij zo bijzondere plaat is dus Cascades: een hele sierlijke, lichtvoetige kruising tussen ambient en techno. Werkelijk subliem geproduceerd, met een fabelachtige opbouw en fluwelen beats. Buitenaardse geluiden ontmoeten handgespeelde instrumenten. En het klopt allemaal. Elke seconde. Draai 'm zo hard als je kan (of mag) voor een optimaal effect. Spin 'm méér dan eens. Ogen dicht. Luister of dans. Liefst alletwee tegelijk. Voel 'm!

LISTEN&LOAD: Cascades (2006 edit) - Future Sound of London
INFO: FSOL on the web

WEEK

Deze is in de categorie 'wist u dat?' Dat gaat ongeveer zo: wist u dat deze week de STEVIE WONDER WEEK is? Nee? Ik ook niet, totdat ik zojuist de reactie las die L'A3 vandaag achter liet. Die doet niet moeilijk en verklaart op de vrijdag doodleuk de Stevie-week voor geopend. Kiek, eigen initiatief, daar houden wij van! En dat wordt dan ook zonder dralen gehonoreerd.

Olal'a3 schonk ons een link naar een clip van een concert van de Kleine Steef, waar we hem Another Star horen en zien spelen. Voorwaar een fraaie tipskie! Another Star behoort tot het meest dansbare wat boy Wonder ooit uitbracht. Het piano-intro en het 'lalala-koortje' vormen de opmaat voor een broeierige, organische en vooral onweerstaanbare vloervuller. Up en blij! Garantie voor een bananenbrede grijns, geheven handen en bruisende bloedbanen. Dus..., alsnog welkom bij de WONDERWEEK!

LISTEN&LOAD: Another Star - Stevie Wonder
INFO: Wonderweb

...en adem in

Niet alleen maar nachtmerries op Campingdisco hoor! Oók sweet dreams. Sia's droom bijvoorbeeld. Is alweer wat jaartjes oud, maar te mooi om te laten liggen. Hier hoor je hoe de figuurzagers van Four Tet haar single Breathe me tot een twisted space ballad promoveren. Met extra attentie voor de rollende percussiebreaks! Ja, sweet dreams are made of this! En adem uit...

LISTEN&LOAD: Breathe me (Four Tet remix) - Sia
INFO: Sia on the web

Nachtmerrie

Consider yourselves warned! Wie deze track downloadt valt ten prooi aan de allesverslindende en medogenloze tribal noise van Werewolf Unit. Betula Alleghaniensis is een beest van song. Kwaadaardig, bloeddorstig, witheet. Dat een fanbase van miljoenen voor deze act niet is weggelegd is niet zo moeilijk te voorspellen, maar foek it: ik vind 'm oor-ver-do-vend goed. Heel benieuwd of ik gezelschap krijg... (vrees met grote vreze).

LISTEN&LOAD: Betula Alleghaniensis - Werewolf Unit
INFO: Werewolf Unit on Myspace

Hoger, rustiger, niet minder

De recente posting van Joy inside my tears zorgde bij yours truly de afgelopen week voor een pocket sized Stevie Wonder-renaissance. Véél Wonderplaatjes opgeduikeld. Véél Wonderkoffers ook. Zoals deze: Ellen McIlwaine's versie van Stevie's Higher Ground. Die song kennen jullie misschien wel in de uitvoering van de Chilipeppers, die 'm op een spot gaven op hun alboem Mothers Milk. Geweldig nummer. Een booty-shaker if there ever was one. In vergelijking met het origineel van Kleine Steef en de vertolking van de Peppers doet Ellen het hier iets rustiger aan. Rustiger, maar geenszins minder goed! Oordeelt zelf.

LISTEN&LOAD: Ellen McIlwaine - Higher Ground
INFO: Stevie on the net

Onderwereld komt boven

HAPPY DAYS voor ons sektarisch genootschap, want ik lees net dat de heren Hyde en Smith deze maand een nieuwe plaat onze kant op sturen. Oblivion with Bells gaat 'ie heten. De happy few die al een tipskie van de sluier opgelicht kregen, beschrijven 'm als volgt: 'A widescreen dish of aural delights, from techno terrorism to ambient acoustics'. Bon!

De verwachtingen zijn uiteraard zéér hoog gespannen. Alleen al omdat Underworld - want daar gaat het hier over, maar dat is needless to say - er niet minder dan vijf jaar over hebben gedaan om de opvolger van A Hundred Days Off in elkaar te schroeven. Dat kan twee dingen betekenen: 1) het zijn gewoon lazy bastards die van 2002 tot nu een beetje met hun pielemoos hebben lopen spelen of 2) ze vonden het vorige alboem zelf eigenlijk ook een ietsiepietsie ondermaats en hebben de afgelopen jaren elke wakkere seconde benut voor een allesvernietigende comeback. Moeder B pls!

Enniewees, we zullen het snel weten. Snel genoeg om de beste track van de nieuwe plaat op de Reunion in de praktijk te toetsen. Tot die tijd doen we het nog even met hun oude werk. En dan ook meteen maar héél oud spul. Listen & load Doot Doot van Freur: de eighties-act waarmee Karl en Rick ooit hun eerste stapjes zetten. Aaaah, schattig...

LISTEN&LOAD: Doot Doot - Freur
INFO: Underworld on the web

Apegapen

Omdat ik tijdens (logisch) en na (vreemd) mijn vakantie niet aan het miksen ben toegekomen, terroriseer ik jullie, de zo zeer gewaardeerde lezers, met werkstukken van derden. Profi's! Mijn favoriete profi's zelfs. Anders gezegd: hier is deel drei van Heroes of Campingdisco (klik voor part 1 en 2 hier en hier). En jawel, driemaal is inderdáád speechsrecht! Want zie en hoor hier een onversneden classic! In mijn boek tenminste. Luister naar de vijf jaar (en drie dagen) oude set die Tim Deluxe voor het onvolprezen BBC Radio 1-programma Essential Mix in elkander draaide. Tim was toen Timmy. Net opgedroogd, nog lang geen 'naam'. Deze set van exact twee (!!) uur bracht daar resoluut verandering in. Het werd de katalysator die tiener Tim in no time van een nobody tot een somebody maakte.

Ik herinner me nog heel goed dat ik Tim's masterpiece vijf jaar geleden van de Slsk-bodem viste en vanaf minuut één tot en met minuut honderdtwintig onafgebroken heb zitten luisteren. Met open mond, schuddend hoofd en tappende voet. GE-WEL-DIG! Zo'n extreem lekkere commerciele house- en clubset had ik nog nooit gehoord. Nog steeds niet. De vloer gaat in de fik! Deluxe zorgt met de juiste plaatjes op het juiste moment steeds voor de juiste sfeer.

...hele clubs aan het huilen...

Welke plaatjes? Voor een uitvergroting van de tracklisting klik je de pic, maar ik wil het graag voorzeggen hoor. Want wat dacht je van Two Months Off en Days go by? En van Silver Screen Shower Scene en French Kiss? Of van Tim's eigen, in Reunion-kringen zéér bewierookte, riemiks van Layo & Bushwacka's Love Story? En van Airgrace van Jose Nunez dan? Géén poezenplas menson! Geen poezenplas... En hoewel Timmerman het beste voor het tweede uur bewaart, bewaar ik de mooiste herinnering aan de opener: Some much love to give van DJ Falcon en Daft Punker Thomas Bangalter. Ik hoorde 'm voor het eerst op deze miks en was op slag verliefd. Als een BLOK viel ik voor dit feelgood-anthem. Zo up. Zo lief. Kan er nog steeds niet bij dat het eindeloos repeteren van één enkel regeltje zoveel fantastische vibes kan veroorzaken (volgens de overlevering kreeg deze track destijds op Ibiza hele clubs aan het huilen).

Enniewees, (very) long story short: dit superdeluxe Deluxe-ding parkeert je gegarandeerd twee uur lang in de house-hemel. Ja, twee uur is lang. Maar ze vliegen voorbij. En ik ook!

LISTEN&LOAD: TIM DELUXE - BBC Radio 1 Essential Mix (08/09/02)
INFO: Tim Deluxe on the web
Highly recommended!

KENNISSEN

Quikie! Twee zelfs. Twee koffers van twee geliefde liederen uit de LLReunion-historie: Gwennie's What you waiting for en Seven Nation Army van de White Stripes. Hier vertolkt door respectievelijk Franz Ferdinand en Alice Russell. En waar Fransje F bij de tic-tac-song van La Stefani een nogal hilarische benadering kiest, is Misses Russell's interpretatie van Jack en Meg's brute bluesrocker van een bloedstollende schoonheid. Alsof 'ie zo hoorde.

LISTEN&LOAD:
Seven Nation Army - Alice Russell
What you waiting for - Franz Ferdinand
INFO: Franz on the web / Alice on Myspace

Wat doen ze nou!?

Muse op de dansvloer? Mmmmmmmm, da's bepaald geen automatisch één-tweetje. Normaal gesproken zouden de genadeloze gitaarsalvo's die het Britse drietal op de toehoorder pleegt af te vuren een probaat middel zijn om een gemiddelde club binnen de minuut leeg te vegen, maar wat is vandaag de dag nog normaal? U voelde 'm al aankomen. Precies. De Bellamy Brothers gaan hier against all ods tóch met de voetjes van de vloer. Dit dankzij hun landgenoten van Simian Mobile Disco, die Muse-stamper Knights of Cydonia (moet bij dat nummer steeds aan Zuske en Wiske denken!) een dance-impuls hebben gegeven. En zoals ik al zei, against all ods zitten de dancing shoes Muse als gegoten. Jaha, met de juiste windrichting zou deze zelfs zomaar eens een Reuniontje binnen kunnen waaien.

LISTEN&LOAD: Knights of (tante) Cydonia (Simian Mobile Disco remix) - Muse
INFO: Muse on the web

musique!

Meet Pratique: een vorig jaar opgericht kwartet uit de city that never sleeps dat het Myspace-platform gebruikt om hun liedjes in onze richting te katapulteren. Zie je tegenwoordig steeds vaker; bands die platenlabels als overtollige ballast beschouwen en het op de vleugels van de voortijlende technologie zelf maar eens proberen. Soort van doe-het-zelf-bands. En ze doen het zelf(s) ontzettend leuk! Met de zeldzaam aanstekelijke single Death For Blushing Rogue repareert Pratique zowaar mijn beschadigde affiniteit met het indiepopgenre. Want je hoort hier eindelijk weer eens een poprocker cq. rockpopper met alles er op en er aan. Power. Melodie. Passie. Lust. Honger. Drive. Dreiging. Vrijheid. Verleiding. Flair. Swing. Plezier. Geldingsdrang. Brutaliteit. En een knipoogje.

Nieuw is het allemaal niet. Dat blijkt ook wel uit de invloeden die ze op hun Myspace-page opvoeren. Noem ze maar op! New Order, Pulp, Placebo, Radiohead, ELO, The Pixies, The Cure, Muse, The Smiths, Depeche Mode, Aztec Camera, Suede, XTC, My Bloody Valentine, Interpol en Arcade Fire... Nou, sodemieter dat ensemble maar eens in de blender en dan krijg je Pratique. Zo leuk ja! Zo goed ook! Extra attentie voor de besmettelijke bas-line. Want specifiek dat is sinds de oprichting hun zelfverkozen raison d'etre: de meest melodische bas-lines óóit maken. Wat mij betreft komen ze in de buurt. Joe?

LISTEN&LOAD: Death For Blushing Rogue - Pratique
INFO: Pratique on Myspace

Kleine Steef

Dat ik geen geboren backpacker ben, hoef ik hier vermoedelijk niet uit te leggen. Wist ik zelf ook. Maar dat ik een week in zo'n cultuurarm toeristenghetto eigenlijk moeiteloos heb doorstaan, baart me toch enige zorgen. Zwembadbezoek ging vanzelf, museumbezoek niet. Zelfs niet een enkel kriebeltje in die richting. En da's niegoe! Dus...

Tsjongejonge, wat een krampachtig bruggetje om te komen tot een nieuwe entry in de rubriek 'Museumstukken'. Ik had natuurlijk ook gewoon kunnen zeggen: het is weer tijd voor een ouwe knar. En wat voor ééntje! Graag een buiging voor Stevie Wonder's soepersweete soulwals Joy inside my tears. Afkomstig van het legendarische Songs in the key of life, één van de beroemdste (en beste) dubbel-LP's ever.

...dessert...

Het is sowieso heel gezond om met enige regelmaat naar Little Stevie - zoals hij ooit heette - te luisteren. Want zowel de man als zijn muziek mogen zonder enige aarzeling de kwalificatie 'geniaal' opgeprikt krijgen. Hij staat echt out there, tussen de allergrootsten. Laat dit museumstuk daarvan een bewijs zijn. Soul op z'n warmst opgediend. Met als dessert een heerlijk lange gospelachtige uitloop. Give it up for Stevie!

LISTEN&LOAD: Joy inside my tears - Stevie Wonder
INFO: Wonderweb

Trom Petty

De beste en mooiste popsong-met-trompet is en blijft Eric Matthews' Fanfare. Tot het einde der tijden wat mij betreft. Deze van Steven Lindsay stoot 'm in elk geval niet van de troon. Geen schande overigens hoor. De mij geheel onbekende Lindsay hoeft zich voor dit juweeltje-met-trompet zelfs helemáál niet te schamen. Op het eerste gehoor breekt zijn Put up the flag geen potten. Maar wie 'm de tijd geeft, maakt kennis met een beklemmend liefdesliedje. Eentje van het zuiverste water, zoals Novastar en soortgenoten ze kunnen maken. Met fraaie arrangementen en natuurlijk... die trompet! Oe, die trompet..., zoals 'ie na één minuut binnen komt waaien. Poei! True, tis een afwijking, maar als pop en trompet elkaar het hof maken, knikken de Campingknien. Zo ook hier. Knik.

LISTEN&LOAD: Put up the flag - Steven Lindsay
INFO: Steven Lindsay on Myspace

Heroes of Campingdisco

Of ik iemand blij heb gemaakt met de full size DJ-set van Erol Alkan (click) weet ik niet, maar het bracht mij in elk geval op het idee om zo nu en dan eens sets te laten horen van mijn favo-DJ's. En omdat ik 'van de rubriekjes' ben, heb ik meteen maar een naampje voor deze nog prille reeks verzonnen: Heroes of Campingdisco!

Onder die noemer hoor je hier de DJ-set die Riton vorig jaar verzorgde voor het Britse radiostation KISS. Riton dus: hero numero duo! Riton is Henry Smithson uit Newcastle. Een dertig jarige bloedbroeder van hero numero uno, Erol A. Dikke maatjes ook met Soulwax, met wie hij momenteel een krautrockalbum aan het opnemen is. Zeggen de wandelgangen. Ondanks de verwantschap is Henry-dear zeker geen kloon van z'n matties. Natuurlijk, ze wonen in dezelfde alternatieve wijk van Dance City, maar Riton is minder rock en meer bieten. Zeker in zijn DJ-sets. Dát hoor je hier. Sublieme platenkeuze. Scherp en schurend. En verbluffend hoe hij je meteen al met de eerste plaat binnen een minuut of twee in de mood krijgt. Big up!

LISTEN@LOAD: KISS 100 (26-11-06) by Riton
INFO: Riton on Myspace

CHEEEEEEEESE

Da's ff omschakelen: met 30 plus op je flipflops langs het ontbijtbuffet slenteren: more coffee? Yes please! Do you prefer your eggs sunny side up? Yes please! Of met 20 min snel je sokken aan om twee veeleisende ontbijtgasten te bedienen: Broodje met worst? Neeeeeee... Kaas dan? Neeeeeeee. Nutella? Neeeee! Kapitein Koek? Pindakaas? Neehee pap, ik wil een broodje met WORST (and take it from the top).

Maar je hoort mij niet klagen. Want sunny side up is meer dan alleen een ei. Sunny side up is óók I Found U, de nieuwe hit van Axwell: een onweerstaanbare dansvloermagneet! Zo commercieel als de neten, alle chliché's vliegen voorbij. En zo hoort het. Op deze perfecte poppy partyhouseplaat tenminste wel. Wie hierbij stil blijft staan, heeft bisonkit onder z'n zolen. Of is bewusteloos. Zet kruisje bij wat voor jou van toepassing is.

LISTEN&LOAD: I found U (Remode) - Axwell
INFO: Axweb

zweet

De Zweedse Vossen en Wolven zorgen voor een heus nazomers hypje. Ze kruipen omhoog in de kolommen van diverse dancemags en worden in toenemende mate getrainspot door het hongerige producersgilde. Gisteren al hoorde je Todd Terje's sluwe edit van Clawes Against Knives. Vanochtend opnieuw een Scandinavisch onderonsje, want hieronder 'doet' Jesper Dahlbeck het FNW-hitje In Y'r Underwear.

Mocht de hypnodisco van gisteren je koud noch warm hebben gelaten, dan is dat geen excuus om In Y'r Underwear niet aan te raken. Je treft Fox 'N Wolf hier in een volledig andere gedaante. Weg is het geflikflooi met je mind; ze gaan nu rechttoe-rechtaan. Rechtdóór vooral. Opgejaagd door de comprosmisloze bassen van notoire snelheidsovertreder Dahlbeck ontpopt In Y'r Underwear zich tot een briesend dansvloerbeest. Vol gas. Vooruit. Poei, als ze de bocht maar halen...

Pie-S: En de afdeling grafische vormgeving van Campingdisco is FNW overigens zéér dankbaar voor de songtitel. Kunnen ze wel iets mee.

LISTEN&LOAD: In Y'r Underwear (Jesper Dahlbeck mix) - Fox 'N Wolf
INFO: Fox 'N Wolf on Myspace

koekie

Zo, genoeg wee gedweil. Mooi hoor, onderstaande floaters - maak mij er gerust voor wakker - maar dan wel gedoseerd ingenomen. En afwisseling is essentieel. Als anti-serum daarom een nieuwe Foo Fighters. Da's different cookie! Nogal. Ik weet het nooit zo goed met Dave Grohl. De ene keer overtuigt hij als volbloed rocker, de andere keer geloof ik 'm niet. Met (oh ironie) The Pretender neemt Grohl me, gelukkig, weer eens te grazen. De eerste dertig seconden sussen je in slaap, maar dan... Kaboemski! WAKKERRRRRRRR. Oeioeioei, aiaiai. Killer hooks all around. Donder en bliksem. Dat 'ie drummen kon, wisten we. Dat 'ie heel behendig met de gitaar overweg kon eigenlijk ook. Maar zo goed? Zo indringend? Zo intens? Respect hoor, Kurt zou trots zijn. Mijn twijfel is weg. En joe? Een classic in den dop?

LISTEN&LOAD: The Pretender - Foo Fighters
INFO: Foo Fighters on the web

gevonden

Dan maar even in hogere sferen blijven (ondanks dat ik vandaag ben geland). En ook deze kreeg hier al eerder een duw in de rug. Het betreft Hide & Seek van Imogen Heap. En dit keer in ze miks. Ene Ciaran voorzag deze electrische ballade van een bed violen. Met zinderend effect. Voor de liefhebbers (Timmerik bijvoorbeeld...).

LISTEN&LOAD: Hide & Seek (Ciaran Strings Remix) - Imogen Heap
INFO: Imogen Heap on the web

Mist!

Tot mijn grote vreugde heb ik vernomen dat Kamp Out Ghost sinds kort met enige regelmaat een wandeling maakt in het het nevelachtige territorium van Lord Schnauss. En terecht. Zijn wall of sound is uniek. Een wereld van verborgen schoonheid, waarin je vrijwillig verdwaalt. Of zoiets... Hoe dan ook, uit dezelfde klas komt M83, voor wie al eerder hartstochtelijk reclame werd gemaakt naar aanleiding van hun emotionele epische aardbeving Lower your eyes to die with the sun. Ook met On a white lake near a green mountain - de mannen hebben wat moeite met korte songtitels, maar het zij ze vergeven - trekt M83 weer een sonisch rookgordijn op. Donker, dicht, sinister. Dus pas op: stapje voor stapje!

LISTEN&LOAD: On a white lake near a green mountain - M83
INFO: M83 on ze web

DIE AI ES SIE OO

Het D-woord (DISCO, that is) krijgt binnen de LLReunion-gelederen volgens mij nou niet echt heel veel handen op elkaar. Tóch mik ik er hier eentje over de schutting. En wel Claws Against Knives van het Zweedse Fox 'n Wolf, geriemikst door Todd Terje. Want dit is disco plus. Disco in excelsis deo! Wat een magische, hypnotiserende track. Hoor hoe in de eerste minuut bijna per beat een nieuw geluid je oren binnen suist. Hoor hoe knoppendraaier Terje laag op laag stapelt en voel hoe je wordt gekidnapt door de dirty dub. Na deze zes-en-een-halve minuut durende trip kun je uiteraard nog steeds concluderen dat disco jouw kopje thee niet is, maar gun deze moezikale hypnose in elk geval een kans! Pls?

LISTEN&LOAD: Claws Against Knives (Todd Terje remix) - Fox 'n Wolf
INFO: Fox 'n Wolf on Myspace

Lach en bewonder

Yihaaaaaaaaaaaa, de Spree hebben een nieuw alboem uit: The Fragile Army! Dat ik daar blij van word, zal geen geheim zijn, want de soepjurken behoren tot zeer graag geziene gasten op de Campingdisco. Elke nieuwe Spree-plaat brengt ons immers steeds een stapje dichter bij absolute wereldvrede. En oe-a, wat is ook deze weer fantastisch, vreugdevol en vredelievend. Ze mogen hun witte jurken tegenwoordig dan hebben ingewisseld voor zwarte militaire outfits (tsja..., 'Fragile Army'), maar moezikaal zijn ze geen spat veranderd. Godzijgedankt! Dus zet je schrap voor nóg meer dwarrelende dwarsfluiten, nóg meer hemels hoorngeschal en nóg meer vertederende community singing. Verpakt in die vreselijke fijne, bijna naieve popsongs, waarmee The Spree wereldwijd harten veroverde. Luister maar!

...Foei!...

Oh ja, het o-zo-ernstige popjournaille oordeelt overigens dat het nu wel welletjes is. De Polyphonics vernieuwen zich niet. Foei! Tis een trucje geworden, zeggen ze. Bladiebladiebla. Foek dem, join The Fragile Army!

LISTEN&LOAD:
Oh I Feel Fine - Polyphonic Spree
Running away - Polyphonic Spree
The Fragile Army - Polyphonic Spree
INFO: Spreeweb

oost west

Terug op het nest! Puik weekje achter de rug. Hot & Wet! Als ik 18 was geweest, zou dat een bepaald wildere betekenis gehad hebben dan nu, namelijk: warm weer en veel gezwommen. Desondanks was het zéér van de OK-je. Te kort natuurlijk, maar als je eenmaal op weg terug bent, is thuiskomen ook wel weer fijn. Bijvoorbeeld om lekker op Campingdisco te klooien. En de allereerste post-holiday-posting heet - hoe voorspelbaar - Home Again. Moest eigenlijk Golden Earrings Back Home zijn, maar die was even niet beschikbaar. Dit is echter een waardig substituut. Aan het woord is Haale: een zangeres met Iraanse roots uit de Grote Goudrenet, die op Home Again grotestadsrock verrijkt met bedwelmende traditionele 'sufi ritmes'. Klinkt allemaal heel ingewikkeld, maar is gewoon heul mooi. Enniewees, ben er weer (en dat zullen jullie weten ook).

LISTEN&LOAD: Home Again - Haale
INFO: Haale on Myspace

HOT

Een quickie vanuit het bloed- en bloedhete Kreta. Met een ijs- en ijskoude Geinkenen, een smeulende Lucky en een live-match van Real Madrid (0-1 door Raoul) ter grootte van circa drie vierkante meter op de muur gebeamed. Kan slechter. De vacanzione is sowieso al helemaal OK ole ole! Veel zwembad. Heel veel zwembad. Ik denk dat ik van mijn leven nog nooit zo lang achtereen in een zwembad gelegen heb. En de kleine M-ies looooove zwemmen. Wat een HELDEN!

Enniewees, ik houd het kort, maar wilde toch even een long distance postinkie proberen. Tipskie included! En wel een Chromatics-koffer van de Kate Bush-classic Running up that hill. Zo ijzingwekkend mooi als het origineel is deze na-aper uiteraard niet, maar geslaagd is 'ie zeker. Net als mijn holiday. En ik ben pas op dag drie. IK zeg hieperdepiep! Calimero!

LISTEN@LOAD: Running up that hill - Chromatics
INFO: Chromatics on Myspace