Greg isnie gek

Ondanks, of misschien juist wel dankzij de vele gevaren, blijft het een populaire bezigheid: iets toevoegen of veranderen aan klassiekers uit de muziekgeschiedenis. Inderdaad, 'koorddansen' heet dat hier. Die subcultuur kent dan ook nog eens een aantal levels, want je hebt classics en CLASSICS. Ondergaand een voorbeeld van het allerhoogste level: het domein, dat eigenlijk alleen door gekken wordt betreden. Types met veel te veel lef en véél te weinig verstand. Types die, zoals hier, Sympathy for the Devil van de Stones als onderwerp kiezen. Kiek, dán kun je je reputatie (als je die al hebt) net zo goed meteen aan barrels slaan. Dan moet je wel DJ Deathwish heten. Of Harry Harikiri. Offffffffff..., DJ Greg Wilson!

...no good deed goes unpunished...

'Wilson, Wilson, ilson, lson, son, on, n', echoot het nu door uw pan. 'Komt me vaaaaaag bekend voor'. Juste. Want Wilson was hier vaker te gast als evenwichtskunstenaar. Eerst met een mooie remake van Talking Heads' Psycho Killer en later als behandelaar van de (in kleine kring) legendarische bass-bomb He not in van de Chicken Lips. Aha! Dus Greg ként het kunstje. Zeker en vast. Wilson wint. Wéér. Door de huppelende vocalen van Amerie's One Thing te koppelen aan de jungle boogie van Sympathy for the Devil kickt 'ie dit Stones-icoon van de seventies zomaar naar het nu. En dat maakt Greg tot het genie tussen de gekken. Hulde, hoewel Mick en Kiet daar vermoedelijk anders over denken. Zij zullen hun legal dogs hier wel weer op los laten. Ten onrechte natuurlijk. Want het is juist dit soort piraterij dat er voor zorgt dat deze Dino's nog steeds niet met uitsterven worden bedreigd. Tsja..., no good deed goes unpunished.

LISTEN&LOAD: Two Sides of Sympathy - Greg Wilson
INFO: Greg WWWilson

stoppen of doorrijden?

In Nul Acht zetten we de rubriek 'Koorddansen' vrolijk voort. Dus dat betekent dat u zich weer mag, neen, MOET uitspreken over de prestaties van moezikale waaghalzen, die het in hun pannenkoek hebben gehaald om legendarische nummers nog eens dunnetjes over te doen. Zoals ene B. Rich dat hier doet. Hij (of zij) zette de schaar in Prince's party-reus 1999. Dus, handen aan de knoppen pls. Rood of groen? Oranje mag ook... Dát is namelijk mijn eindrapport.

LISTEN&LOAD: 1999 (B. Rich's NYE Work Out) - Prince
INFO: Princeweb

slippertje

De wonderen zijn de wereld nog niet uit: U2 op Campingdisco! Ja, dat is een wonder; een knoeperd van een wonder. Want U2 en ik..., nou nee. Zal u niet vermoeien met een ellenlang exposée over het hoe en waarom. Laten we het er maar op houden dat Bono niet in mijn Top Tien van Integere en Eerbiedwaardige Aardbewoners is terug te vinden. En ik krijg jeuk van z'n stem. Tsja, en zo word je dus een fanatiek U2-hater. Op zich best jammer, want ik hoor óók wel dat de Schotten, ondanks dat stuk verdriet, gewoon goeie muziek maken. Goed, niet geweldig he! Ja sorry, het zit diep. Ze hebben daarom ook hulp van buiten nodig om een plekje op de camping te verdienen. Buiten is het wandelende house-monument Francois K(evorkian), die al sinds mensenheugenis dansvloeren over de gehele wereld van sonische sex voorziet. Die New York City-man neemt hier U2's New Year's Day onder zijn hoede. Hoe? Met brille en raffinement! Prachtige demonstratie van koorddansen, want dát is het natuurlijk wel, koorddansen. En joe? Joe toe? Blijft 'ie staan of valt 'ie te pletter?

LISTEN&LOAD: New Year's Day (Francois K remix) - U2
INFO: WWWFK

Victory of the bad taste

Je kunt wroeten wat je wilt, maar veel fouter dan Born to be alive kom je ze niet tegen, daar in de opgravingen van de moezikale oudheid. En dat geldt tevens voor Patrick Hernandez. Het leek zelfs alsof deze wanstaltige disco-hit de kroesharige vertolker als zanger had uitgekozen, in plaats van ondersom. Reverse cherry picking, of zoiets. Hoe dan ook, Born to be alive wordt hieronder tot leven gewekt. Aan de hand van de Ultra Tiger-riemiks. En dus gaan we weer koorddansen. Zeg het maar: is fout goed geworden? Of wordt slecht slechter? Ik kan 'm hebben.

LISTEN&LOAD: Born To Be-Alive (Ultra Tiger Remix) - Patrick Hernandez
INFO: Patrick Hernandez alive on the web

Galileo

En welkom woensdag! Wéér met een voetzoeker! Want, hey, zijn we op weg naar WGD of niet? OK dan! Doe die dancing shoes dus maar alvast even aan, anders krijg je op eleven nine blaren en dat is natuurlijk niet de bedoeling. En laat ik voor dat doel nou een buitengemeen geschikt trackje klaar hebben staan. Mais oui, dansen kán op deze flippende en flappende frisbee van..., uhm..., een artist unknown. Queen Machine heet het nummer en als je een paar minuten onderweg bent (eet maar even door de eentonige proloog heen) weet je waarom. De anonieme knoppendraaier gaat hier namelijk aan de haal met Bohemian Rhapsody! Jawel, de misschien wel beroemdste popsong aller tijden wordt geknipt, geschoren en gewatergolfd. Over koorddansen gesproken... Je moet wél durven. Zou dat de reden zijn waarom mister mikser liever niet met zijn naam en telefoonnummer vermeld wordt? Zou kunnen, maar zou tegelijkertijd onterecht zijn. Volgens mij vangt Freddy vlindertjes als hij daarboven hoort hoe zijn piece de resistance eindelijk eens van de Top 100.000 aller tijden wordt verlost. Knappe knal voor je pannenkoek, deze Queen-meets-Goldfrapp-kanonskogel. En joe? Veur of teugen? Geen mening mag niet.

LISTEN&LOAD: Queen Machine - Unknown Artist
INFO: WWWQueen

balled & beautiful

Hoe heilig zijn heiligdommen? Kent de muziekwereld ook beschermde diersoorten? Is het tijd voor een Blijf-Van-Mijn-Liedje-Huis? Met andere woorden: moeten legendarische liedjes onaantastbaar blijven of mag je ze aanraken? Dat dilemma is inmiddels zo vaak voorbij gekomen dat ik er bij deze maar een eigen label voor invoer. 'Labels' zijn de steekwoorden onderaan de postings, zodat de lezer in één oogopslag kan zien hoe het stukje dient te worden geduid (hoewel dat bij de labels hier op de camping niet altijd even eenvoudig is, dat geef ik toe). Hoe dan ook, daar komt per direct dus het label 'Koorddansen' bij. Want dat is het bijna altijd, als er weer eens een waaghals de moed slash hoogmoed had om op een moezikaal meesterwerk te gaan lopen kliederen.

...op z'n Reuniaans...

Vandaag op het koord: DJ Greg Wilson, met een riemiks van de Talking Heads-klassieker Psycho Killer. De van het magistrale live-alboem Stop Making Sense afkomstige uitvoering om precies te zijn. En dat hoor je hier meteen, want Wilson geeft de crowd noise gedurende de gehele track een prominente plek. Verder houdt hij het overigens simpel. Waar het origineel, geheel in stijl met de songtitel, tamelijk maniakale en ongecontroleerde momenten kent, kiest Wilson voor een kale benadering. Minimal bijna, zoals hij deze miks optuigt met uitsluitend de slaggitaar en de droge drums uit de opening van de oorspronkelijke versie. En dan gebeurt er iets moois: 'the art of repetition', pleegt men zulks te noemen. Of op z'n Reuniaans: 'een skindipper'. Fascinerende track, waarmee Wilson in mijn ogen knap op het koord blijft balanceren. Your verdict?

Pie-S: graag óók uw aandacht voor de subtiele verwijzing naar de songtitel in het artwork! Psycho > Hitchcock > douchegordijn... Snappie? Of is dat een hele sneue poging om voor één keer een (soort van) rechtvaardiging te vinden voor al die plaatjes van geheel of half ontklede mevrouwen? Uhm..., laat maar.

LISTEN&LOAD: Psycho Killer (DJ Greg Wilson edit) - Talking Heads
INFO: Headsnet & Wilsonweb