lepeltje-lepeltje

Ga Ga Ga Ga Ga! Ik zeg: Ga Ga Ga Ga Ga!

Ho! Nou niet meteen het ziekenhuis bellen. Of een psychiatrische kliniekje, ergens om de hoek. Het gaat goed. Héél goed zelfs. 'Ga Ga Ga Ga Ga' betekent niet dat uw DJ van dienst een windowlicker is geworden, neen, 'Ga Ga Ga Ga Ga' is de titel van het nieuwe album van Spoon. En dat is geweldig nieuws! Want als het om indie-rock gaat, staat Spoon heul hoog in mijn very personal all time favourite top ten. Leuk détail: Spoon was één van de allereerste bands die op het oude LLReunion-blogspot werd besproken (click for flashback), naar aanleiding van hun fabelachtige alboem Kill the Moonlight. Jaha, flashback to 5 november tweeduizend-foeking-twee (2002!!!!) signores y signorina's. Worden we oud?

Nu kan ik hier wel opnieuw mijn liefde voor Spoon onder woorden proberen te brengen, maar dat wat ik vijf jaar geleden schreef, staat nog steeds fier overeind. Daarom wat snippets van toen:

'Kaal, direct, ongeduldig en puntig'
'Rock op avontuur'
'Tot de rand gevuld met besmettelijke hooks en riffs'

Stuk voor stuk zijn ze van toepassing op het nieuwe album. Azijnzeikerige recensenten van nu klagen erover dat Spoon zich op Ga Ga Ga Ga Ga niet heeft ontwikkeld en dat ze het trucje nu wel kennen. Pfffff... tell 'm to fuck it! Goed is goed. Nee, ge-wel-dig is ge-wel-dig! Hieronder twee voorbeelden (konniekiezen) van Spoons unieke visie op alternatieve rock. Gun ze svp meer dan één luisterbeurt. Dat hebben ze nodig, dat verdienen ze. Nee, pardon, dat verdien jijzelf.

LISTEN&LOAD:
* Don't make me a target - Spoon
* You got Yr. Cherry Bomb - Spoon
INFO: Spoon on the web

het is aan

Je hoeft geen gediplomeerd matchmaker te zijn om te kunnen horen dat Feist en Spoon wel eens een passend setje zouden kunnen vormen. Zowel La Lesley als de Lepels verfoeien moezikale clichés, maar bezitten desondanks het vermogen toegankelijk te blijven. Hoe Spoon dat doet hoorde je hier al eerder (flashback), terwijl Feist nog maar kort geleden een proeve van bekwaamheid aflegde. Het enige dat een verkering in de weg staat is dat Feist, in tegenstelling tot de boys van Spoon, met regelmaat openlijk met dance flirt. Maar ook dát obstakel is inmiddels uit weg geruimd. Want kijk eens: opperlepel Britt Daniels riemikst Lesley's I feel it all! En dan blijkt inderdaad hoe fantastisch ze bij elkaar passen. Hoor ik daar klokken luiden?

LISTEN&LOAD: I feel it all (Britt from Spoon Remix) - Feist
INFO: Feist + Spoon op het net

BOEMS

Ah, én natuurlijk ook nog mijn Top 5 Alboems. Van onderen!

5) Sound of Silver - LCD SoundsytemDe Murphy Army nam afscheid van electro en keerde terug met een wervelende plaat, waar house en rock om voorrang vochten. Volwassen werkstuk!

4) Idealism - DigitalismHun beste singles kwamen weliswaar in Nul Zes uit, maar het alboem pas dit jaar. Hiep hiep hoera! Idealism is een vernietigend lekkere langspeler vol raverock en technopunk. In termen van singles moesten ze Justice voor laten gaan, maar plaatsgewijs lieten ze de Fransen achter zich.

3) Gagagagaga - SpoonWorden ze elk alboem beter? Het lijkt er wel op. Spoon's puntige prachtsongs vormen het bewijs dat de beste, mooiste en meest innovatieve alternative rock vandaag de dag (en morgen?) uit de U. S. of A. afkomstig is.

2) Blue Sky Blue - WilcoWilco ging in Nul Zeven back to hun roots. En dat leverde een reeks sidderende popmelodien met een country-twang op. Intussen blijft Tweedy's stem door merg en been gaan. Wat-zeldzaam-schoon.

1) We are the night - Chemical BrothersHet zesde Chemical-alboem bleek hun beste ooit. Da's op zichzelf al grote klasse, want waar gevestigde namen normaliter per plaat minder worden, legden de Brothers op We are the night de lat nóg hoger; met een combinatie van euforische, kosmische dancedeunen en introspectieve verkenningen. De redders van de Dance? Ja!

LISTEN&LOAD: All Rights Reversed (featuring Klaxons) - Chemical Brothers
INFO: Chemweb

vallen en opstaan

Nóg zo'n struikelend liedje: Chances Are van Apostle Of Hustle, in de Spoon-riemiks. Gitaartjes, toetertjes, lekker lo-fi... Veel meer valt er eigenlijk niet over te melden, maar dat hoeft ook niet. Luisteren volstaat.

LISTEN&LOAD: Chances Are (Spoon Remix) - Apostle Of Hustle
INFO: Apostle Of Hustle op Myspace

50x07

...is inderdaad 350, maar, bzzzzzzzzzzzzzz..., FOUT antwoord. Lijstjes peeps..., lijstjes! Dát is de duiding van de titel! Want je moet er een keer mee beginnen, dus waarom niet nu? Precies, daarom nu de eerste aflevering in de reekst 50x07. En inderdaad, dat is de schuilnaam voor een ordinaire Top 50 van de beste platen van 2007. According to Camping, that is. Dus bij voorbaat zéér subjectief en uitermate arbitrair.

...opwinding...

Nou zou u kunnen denken: 'Jeetje, vijftig..., dát is veel', maar bedenk dan dat u hier met Mister Mateloos te maken heeft; dus wees blij dat het geen Top 100 geworden is! Vijftig slechts... Vijftig platen die het afgelopen jaar bij mij voor een lach, traan, rilling, hartritmestoornis, opwinding - en ga zo nog maar even door - zorgden. Tot aan 31/12 zal ik de lijst invullen, dus kom nog eens langs! Eerdaags zal ik u uitnodigen om uw eigen favo's in te dienen en do not worry, ik ga er geen 50 vragen. Maar eerst de kick off: let the count down begin!

50. BANDITS - MIDLAKE
WIE? Amerikaanse niewkomers herontdekken de soft rock en voegen er een scheutje 'nu' aan toe.
WAT? Een prachtig geproduceerde epische popsong; gloedvol, warm als een donzen dekbed.
WAAR? Bijna schuw, zó voorzichtig komt dit liedje op gang; totdat op 1 minuut 13 het meerstemmige refrein over je heen spoelt. Vanaf dat moment is het hemel op aarde.
WETEN? Ze debuteerden op 16 mei op Campingdisco / Erol Alkan is fan

49. SMILE AND RECEIVE (APPARAT REMIX) - SWAYZAK
WIE? Seniore dance-act uit de UK (generatie Underworld) kan nog prima meekomen; zéker als new kid Apparat zich ermee gaat bemoeien.
WAT? Hallucinerende house. Klinkt alsof je in een echoput staat te dansen. Trip!
WAAR? Op 2 minuut 29 is het één seconde stil, daarna niet meer... Daarna komt de heer Galm. Galmmmmmmmmm is de naam.
WETEN? Op 18 september ingeboekt op de camping / twee keer gedraaid op WGD07, maar dat had niemand door

48. DONT'T MAKE ME A TARGET - SPOON
WIE? Can-do-no-wrong-band (en Campingfavo), die met Gagagagaga dit jaar wéér een geniaal alboem op aarde zette.
WAT? Don't make me a target is het bewijs dat rock 'n roll nog láng niet dood is. Inventief, spannend, maar vooral tres, tres cool!
WAAR? Het staccato-duel tussen piano, gitaar en bekkens (van 2 minuut 10 tot 3 minuut 33) is van zeldzame, zinderende schoonheid.
WETEN? Eén van de eerste postings op het LLReunion-blogspot - de voorloper van deze hobby - ging over Spoon (dat was november 02) / op Campingdisco drukten ze op 22 juni hun neuzen tegen het raam

C'est ca, the horses are on the track. Check Campingdisco voor de count down naar numero uno! En dat wordt natuurlijk alleen maar leuker als u uw boe-geroep en/of adhesiebetuigingen in de comments achterlaat. Oh ja, en ik ben erg omkoopbaar hoor! Dus mocht er een plaatje zijn dat u graag in de Top 50 terug zou willen zien, dan valt erover te praten... (; Voor nu, ondergaande ranglijst.

Pie-S: om de song te beluisteren, moet je in tegenstelling tot de gebruikelijke plek nu op de titel van de track klikken; voor info klikkerdeklik je op de bandnaam.

Plakplaatje

Dit was niet de bedoeling, want ik zou vanavond alleen maar 'heel even' wat voorbereidend mikswerk verrichten, om 'm dan later te voltooien. Ja..., 'heel even'. Gebrek aan zelfkennis? Bezetenheid? Abnormaal? Noem het wat je wil, maar ik kan er ook niks aan doen. Als ik eenmaal aan het plakken ben, blijf ik plakken.

Welke plakplaatjes hoor je hier? Véél van nu: twee keer Spoon bijvoorbeeld, maar ook puppies van Unkle, Feist, The Whip en Codebreaker. Hoogtepunten? Ja hoorrrrrrr, die vieze vuile Underworld-riemiks van de Chicken Lips natuurlijk, aan het begin. En tegen het einde zorgt Mark Knight voor de apotheose. Die laatste heeft Timmerik al ontdekt, las ik in de comments. En terecht. Susan is volgens mij absoluut een serieuze kandidaat om aan te schuiven bij het selecte clubje classics des LLReunions.

'Camping blijft plakken' dus: een nogal gevarieerde miks. Jong en oud, bekend en onbekend, hard en zacht, gitaren en bieten. Met liefde en véél plezier voor u aan elkander geplakt. Hopelijk blijft 'ie kleven.

LISTEN&LOAD: Camping blijft plakkenClick pic 4 tracklisting! Oh ja: ben vergeten in het artwork Mountains van Prince tussen Eric Matthews en Dr. T te zetten. Die zit er dus ook in...

Van het één komt het ander (en nóg een ander)

Enter Monday met deel 3 van, tsja..., een drieluik! Luik 1 was de naturel-uitvoering van Feist's I feel it all, luik 2 onthulde een riemiks van Spoon-man Britt Daniel en achter Luik 3 schuilt nóg een versie van I feel it all. Knoppendraaier van dienst is Gonzales. Dat is overigens niet de (Jose) Gonzales die nog niet zo lang geleden de zalige Zero 7-swayer Futures een stem gaf. Nope, deze Gonzales is een besnorde electricien, die Berlijn gebruikt als uitvalsbasis voor zijn zonderlinge guerilla-aanvallen op de moezikale conventies; en hier dus I feel it all als doelwit heeft. De schade? Behoorlijk! Waar Britt Daniel het charmante popliedje met een organische en broeierige vibe injecteert, kiest Gonzales voor de klinische invalshoek. Minimal pop met maximaal effect.

LISTEN&LOAD: I feel it all (Gonzales remix) - Feist
INFO: Feist op het net

win-win

Elke dag is een goede dag voor een Spoonplaat; dus vandaag ook. Hier is Jealousy. Oudje al (anno 2000), maar ik kende 'm nognie. Inmiddels wel en u nu ook. Dat is dubble fun! Of, zoals Hot Chocolate het ooit al zong: Everyone's a winner baby, and that's no lie!

LISTEN&LOAD: Jealousy - Spoon
INFO: Spoonnet

Hans Anders

Nu de jaarwisseling (met een verrekijker, vooralsnog) langzaam maar zeker in zicht komt, tracteren de Britse music mags ons traditiegetrouw op gratis ciedietjes met titels als 'The Best of 2007' en 'Songs of the Year'. Pure platenmaatschappij-propaganda natuurlijk en ook zeer subjectief, maar toch ook tamelijk handig. Zeker als je je, zoals yours truly, al lang niet meer kunt beroepen op enige noemenswaardige parate kennis van de who-is-who in het alternatieve rock-circus. Zo maakte ik via de eindejaars-CD van de Q kennis met de Cold War Kids. Die naam had ik ooit wel eens gehoord en/of gelezen, maar tot auditieve consumptie was het nog nooit gekomen. Inmiddels wel dus! Geinig groepie hoorrrrrrrr. Het hieronder gedumpte We used to vacation is een liedje in het verlengde van een band als Spoon: puntig en weerbarstig, zónder af te stoten. Spannend. Anders.

LISTEN&LOAD: We used to vacation - Cold War Kids
INFO: Cold War Kids on the web