VERPLICHT LEZEN (als de Reunion je lief is)

Omdat de JUMPINGFORTYPARTY inmiddels in de countdown is, probeer ik het nog een laatste keer. Al is het alleen maar om te kijken wat de oud-Hollandsche deugd 'driemaal is scheepsrecht' vandaag de dag nog waard is. Eenmaal scheepsrecht was één van de eerste postings op Campingdisco; tweemaal scheepsrecht vond vlak voor de najaars-WGD plaats en nu, hier, dus drei. Terzake. Ik vraag, neen, smeek om uw aandacht voor TV on the Radio's Wolf Like Me: waarschijnlijk de meest miskende plaat uit de LLReunion-historie!

...als een mantra...

Ondanks de eerdere pogingen begin ik gewoon opnieuw: de eerste seconden hoor je belletjes, onmiddellijk gevolgd door stuwende hink-stap-sprong-drums; stofwolkende gitaren komen razendsnel dichterbij, maar gieren tóch nog onverwachts binnen. Snijdend. En dan zijn we nog maar 15 seconden onderweg. Tien seconden later de hoekige, meerstemmige zanglijnen. Repeterend als een mantra. Nog meer gitaren! Staccato saxofoons voegen in. In dat dwingende, bijna militaire ritme.

...Glo-ri-eus!...

Dan..., uit het niks, op 2 minuut 03, de breakdown. Tingelingeling, slow motion, gas terug. Eén minuutje slechts, want daarna barst alles weer los. Voor de laatste aanval. Glo-ri-eus! (...) Nou, dat dus. Stel je nou toch eens voor dat je hier precies over een week in kunt verdrinken. Het kán. Moet je 'm wel even laten inweken. Tweemaal daags, lekker hard door je pannekoek. En als bonus die andere bezwerende TV on the Radio-thriller, Staring at the Sun: ietsiepietsie minder essentieel als Wolf like me, maar zeker zo urgent. HUISWERK amigoes!

LISTEN&LOAD:
Wolf like me - TV on the Radio
Staring at the sun - TV on the Radio
INFO: TV on the Radio on the Internet

verblindend

Nóg een kanshebber om op WGD een potje (of twee) te breken: Staring at the Sun van TV on the Radio. Niet meer zo piep, maar recent genoeg om voor contemporain door te gaan. En bovendien is dit er eentje van de makers van Wolf like me; de Future Reunion-classic die ik lang en kort geleden al eens over de schutting mikte (en die je HIER nog eens kunt horen). Dus dat betekent opnieuw een sterk staaltje bezwerende tegentonen van de redders van de alternatieve rockmuziek. Want dat zijn ze! En wie zich afvraagt of dit wel blijft drijven in een kolkende zee vol party people kan ik aanbevelen de dit jaar uitgebrachte Global Underground mix-CD 'Mexico City' van Adam Freeland eens te beluisteren. Staring at the Sun wordt op die plaat gesandwiched (pardon!) door house, techno en electro en blijft glorieus overeind. Leipe plaat, erg goed!

LISTEN&LOAD: Staring at the Sun - TV on the Radio
INFO: TV on the Radio on the Internet

HUILEN!

Onder welke tegel hadden ze zich verstopt, die Amerikaanse alternatieve gitaarbands? Zag jij ze? Iknie. Hoorde jij ze? Iknie. Tenminste, tot voor kort, want er is er weer eentje! Een echte: TV on the Radio met Wolf like me. Ding dong! Wat een fabelachtig goede indie-rocker. Het intro, de opbouw, dan het stuwende ritme, wat een tempo! En als de gitaren vervolgens goed doorkomen, tsja... dan is het te laat: je bent hooked. Zie deze daarna nog maar eens uit je kop te krijgen. Eindelijk weer een indie-rocker om op te dansen. LLReunion-classic-alert mensen, wees gewaarschuwd...

LISTEN&LOAD: TV on the Radio - Wolf like me
INFO: TV on the Radio web

The road to WGD

OK-OK, de omgekeerde nine eleven in WGD is nog ver weg, maar dat gaat me er niet van weerhouden het voorpretvuurtje alvast een beetje op te stoken (lees: jullie een beetje te manipuleren). Want wat worden de fuifnummers van LLReunion 07? Waarop gaan we door het geluid? Welke tune gaat HET doen? En dan doel ik dus op nieuw spul. Het reunionrepertoire kan namelijk wel wat verjonging gebruiken.

Geheel vrijblijvend (mmmmmm-mmmmmm) gooi ik hierbij een suggestietje of twee over de schutting. Gewoon, om de gedachten te bepalen... NOT! Toegegeven, het is ordinair zieltjes winnen. Maar hey, waar staat geschreven dat zulks verboden is? Nou dan! Benieuwd of één van de nu volgende tipskies de WGD-zegen krijgt. Pls advise!

Allereerst de Angello/Ingrosso-riemiks van Hard Fi's Suburban Knights. Vergeet de eerste minuut. Maar daarna... Hey-hey-hey-ho-ho-ho! Ben ik nou echt de enige die hiervan z'n boxen wil opblazen? Dan Boys Noize's And Down, beestachtig goed! En wat te denken van de Alpha Disco-killer Chelsea Dagger van The Fratelli's? Wie springt met me mee op deze laag overvliegende versie van Digitalism's Idealistic? Pleaeaease! Of misschien de crazy rhythms van Wolf like me van TV on the Radio? Eindelijk weer dansen op alternatieve gitaarrrrrrrrock!

Nou, en zo zijn er nog een stuk of honderd. Zal de komende week vast en zeker nog een paar keer aan wedstrijdvervalsing doen, zeg ik er maar meteen bij.

Pull up to the bumper baby!

Gaspendaal iets dieper in met A Broken promise van Sleepercar. Koele, compacte alternative rock uit de U. S. of A., die je in je letterbak in het vakje naast TV on the Radio kunt opbergen. Of vlakbij Radiohead, for that matter; ze zouden als buren niet misstaan. A Broken promise vraagt overigens wél om het nodige geduld. Deel 1 passeert namelijk als een snorrend solexje op pas gewalst asfalt; deel 2 daarentegen baant zich brullend een weg door het ongeplaveide Texaanse terrein. Steady.

LISTEN&LOAD: A Broken Promise - Sleepercar
INFO: Sleepercar op het web
PS Potjandinkytoy! Wéér een man (denk ik...)

Ontdekking van de hemel

Het Amerikaanse Arcade Fire heb ik eigenlijk altijd gemeden, omdat ik vermoedde dat ze onderdak boden aan drie uur durende balalajka-solo's en achterstevoren gespeelde oogstliederen uit het Krimgebergte. En zo. Dat was dom. Héél dom. Ik besloot na een himmelhochjauchzende blog-recensie toch maar eens naar het aangeprezen nummer No Cars Go te luisteren. En wow-o-o, het ding joeg het bloed ogenblikkelijk naar m'n hoofd! Rood van schaamte, omdat ik mezelf zo lang vrijwillig aan een vooroordeel had geketend; maar ook rood van opwinding, vanwege de razende rock 'n roll-kermis die door m'n hoofd trok. Waanzinnig! Werkelijk. Voor wie weten wil waar Arcade Fire zich moezikaal ongeveer ophoudt, pakken we het stratenboek erbij. Kijk. Dáár. Bij het Polyphonic Spree Plein linksaf, dan via de Grandaddy Dijk naar de Bloc Party Passage. Daarna alsmaar rechtdoor tot de TV on the Radio-rotonde. Die neem je drie-kwart. Nou, en dan tot je niet verder kunt. Dus.

Poppelepéé! Zin om eventjes ouderwets uit je panty te worden geblazen? Doe dan de finale van No cars Go (vanaf 4 minuut 33) eens op standje 10 door de KTF! Foeking briljant. Een kolossale Future Reunion-classic. En dan ga ik nu honderdduizend strafregels schrijven: 'ik zal nóóit meer vooroordelen'.

LISTEN&LOAD: No Cars Go - Arcade Fire
INFO: Arcade Fire op het web

Drie op een rij

En omdat het zo leuk was, doen we gewoon een triootje. Evenals de tweede Micromiks belandde deze vrijdag niet op de decks. Best jammer, want hij had vermoedelijk wel meer dan één paar handen hemelwaarts gestuwd. Extrafijn derhalve dat 'ie hier in de herkansing gaat. Je hoort in chronologische volgorde Head over Heels van Tears for Fears; het driftige Wolf like me van TV on the Radio; Hold me now van de Polyphonic Spree en een sidderende Simian Mobile Disco-mix van Zero 7's Destiny. Als je die dan weer met elkaar vermenigvuldigt, krijg je dus... HEAD WOLF HOLD DESTINY! Zó makkelijk is het.

LISTEN&LOAD: HEAD WOLF HOLD DESTINY (A Camping Micromiks)

HEPIE NULACHT

Mooi, dan kunnen we nu wél over op het uitbrengen van de allerbeste wensen voor Nul Acht. Uhm... DE ALLERBESTE WENSEN! En om dat kracht bij te zetten, smijt ik dit Micromiksje over de heg: een vijfklapper van een kleine dertig minuten, met knal- en siervuurwerk van TV on the Radio, Jackson Five, Boys Noize, Kanye West en Gui Boratto! Al met al een leuk en lekker dingetje, voor het betere rock- en danswerk. Gewoon even de heupen en haren losgooien op dag drie van Nul Acht.

LISTEN&LOAD: DJ Camping's Wappy NYMKS (It's a Micromiks!)
Click Pic 4 Big Art & Tracks

Pimppop

Iets gemist aan kabouter Pinkplop? Is natuurlijk heel verleidelijk om dan zoiets te roepen als 'Welnee, ouwelullen-festival, vergane glorie, passé, boe, weg ermee!', maar ik vrees dat het tegendeel waar was. Tenminste, gebaseerd op de plukjes en flarden die ik maandag via tv, radio en web mee kreeg. Ten eerste (eigenlijk tenslotte, maar goed...) die gruwelijke hakpartij van Muse. Meesterlijk, wat een genadeloze & geniale bak herrie! Verder de Fratelli's horen openen: sapperdeflap, catchy tunes. En wat te denken van persoonlijke favo Wolfmother. Tis bijna satire, maar wat een - excusez le mot - geile shit (luister hieronder naar hun Love Train in de Chicken Lips mix). Over satire gesproken: de Sisters bewezen op Ponkpup nog maar eens dat ze behalve heul erg camp stiekum gewoon ook heul erg goed zijn. En heb ik de half-herenigde Pumpkins nog niet eens gehoord!

Cynische wegblijvers (ja, schuldig!) lijken al met al ongelijk te hebben gekregen. Of toch nog even zeikon? Want dance van enige betekenis moest je met een vergrootglas zoeken en de line up van Punkpap was traditioneel weer spierwit, helaas... Maar goed, da's dus zeikon. Volgens mij was het gewoon leuk.

LISTEN&LOAD: Love Train (Chicken Lips Malfunction Edit) - Wolfmother
INFO: Wolfmother on the web