das doet de deur dicht

Dahag donderdag, halloho vrijdag. Bijna weekend miamigoes. Dat vieren we met een superfijne versie van Das Pop's jongste uiting Underground. Kort geleden nog op de snijtafel van Busy P; nu in handen van party doctor Van She. Van wie? Van She! Oui. Da's goed nieuws, want weet u nog wat voor feest zij van Feist's 1234 wisten te maken? Zal ik het voorzeggen? Een heul-groot-feest. Van hier tot..., weet ik veel; en weer terug. Nou, hieronder doen ze dat dus dunnetjes over. Van She trekt de trucendoos namelijk wijd open: fladderende violen, vocoder vox, feelgood vibes, sexy stuiterbassen en een koele climax. The works. Dat werkt. Da's pop; dikke vette pop, for your pleasure (én de onze).

LISTEN&LOAD: Underground (Van She Club Mix) - Das Pop
INFO: POPWEB

...come again...

Het toekennen van het eervolle Future Reunion Classic-label is een proces van trial & error. In the spur of the moment nomineren we zo nu en dan noemmertjes, die de test der duurzaamheid uiteindelijk niet doorstaan. Voorbeelden genoeg: Fred Falke's Last Wave, de ATOC bewerking van Sondre Lerche's Phantom Punch, No Cars Go van Arcade Fire en de extended miks van The Who's Eminence Front. Stuk voor stuk tracks die destijds geweldig waren (en soms nog steeds zijn), maar niet geweldig genoeg om de Reunion-vloer in vuur en vlam te zetten.

...de geheimzinnige formule...

Daartegenover staat natuurlijk óók een aantal WINNERS: platen die wél wisten door te dringen tot onze collectieve set list. We kennen ze allemaal: Beautiful Life van Gui Boratto, de Myspace vox edit van de Vicarious Bliss-beauty Limousine, 1234 van Feist (in de Van She re-rub), Burst Generator van de Chemische Broers, Beedle's bewerking van de Future Loop-reus The Sea & The Sky natuurlijk en niet vergeten de Justice-hit D.A.N.C.E.. Het zijn maar een paar voorbeelden van platen die de geheimzinnige formule bezitten; die met de LL-factor zijn besmet. Tracks die de titel Future Reunion-classic eer aan deden.

...zou 'ie het nu gaan redden?...

En tot slot is er een gezelschap twijfelaars; het soort, waarbij je je afvraagt: 'doen ze 't of doen ze 'niet?' Chemistry van Unkle is er zo-een. Verpletterend op papier, maar nog niet in de praktijk. NOG niet het! Met een hoodletter D; de D van Dat kan nog komen. In het geval van Chemistry zou de ondergaand aangeboden nieuwe versie 'Chemical' wel eens voor de doorbraak kunnen gaan zorgen. Oom Unkle deed de song namelijk over, met behulp van Queens Of The Stone Age-anchorman Josh Homme. Samen maakten ze 'm korter, harder, smeriger, ruwer ennuh... BETER. Zeg maar gerust, een beetje veel beter. Zou 'ie het nu gaan redden?

LSITEN&LOAD: Chemical - UNKLE [ft. Josh Homme]
INFO: OOM HOME

LUXEPROBLEMEN

Nadat Ash's wervelwind me naar alle waarschijnlijkheid een gepeperde speeding ticket bezorgd heeft, kwam ik (herstel: mijn voet) weer een beetje tot rust toen kort daarna ondergaande powerpopper aan de beurt was (remember de GITAAAAAARMUZIEK Miks?). Hier zitten ook gitaren in, maar vergeleken met Lose Control is dit natuurlijk peuterspeelzaalpop. En daar is toevallig helemáál niks mis mee. Sterker nog: ik denk dat ik Super Deluxe's hartebreker op mijn postzegel-sized studentenkamer in 030 toch al snel zo'n 386 keer een spin heb gegeven. En van die 386 minstens 269 keer heel hard zat mee te zingen. En van die 269 naar schatting 111 keer de air guitar ter hand nam. En van die 111 precies 36 keer niet door had dat er iemand binnen kwam. En van die 36 volgens mij 18 keer veel geld bood om het stil te houden. En van die 18 minimaal 9 keer als reactie juist veel geld aangeboden kréég als ik She came on nog een keer zou opzetten. En van die 9 zeker weten 9 keer voorstelde om in natura te betalen. Hoeveel keer dat bevestigend werd beantwoord...? Zo-hey... Brings back memories.

LISTEN&LOAD: She came on - Super Deluxe
INFO: SuperSpace

Kansen om op te dansen (en te sjansen)

Laat ik dan meteen maar van de gelegenheid gebruik maken om nog een plukje platen te pitchen; bestemd om ons volgende week vrijdag jumping for joy door Out Ghost te laten stuiteron. Deun-by-deun dan:

Something Good (Van She Tech Remix) - Van She Tech vs. Utah Saints
Wat Van She kan, wisten we al sinds hun powerproductie van Feist's 1, 2, 3, 4. Toch is het prettig om dat nog eens bevestigd te krijgen, want deze riemiks van de Utah Saints-Kate Bush-kidnap Something Good is...uhm, something better? Knetterend!

Can't get enough (Mekon remix) - Infadels
De dirty modderfunkers van Infadels oefenen al járen een magnetische aantrekkingskracht uit op moderne knoppendraaiers. En terecht, want hun bluesy big city rock bindt uitstekend met brute bieten op een vettige vloer. Dansen met laarzen!

Killing - Apples
Niet alleen omdat je er heul breed van gaat grijnzen, maar toch ook wel omdat het bij deze Pink Panther-like jazzuitvoering van (jawel!) Rage Against The Machine's Killing in the name of verdoemd lastig is om stil te blijven staan.

Sanctuary - Fred Falke
En natúúrlijk moet er ook een hands-in-the-air-anthem tussen zitten. Voila! Laat dat dus maar over aan Fredje Flinstone. Fantástische filterhouse voor het party-rush hour. Exstacy in excelsis deo.

Black&Gold - Sam Sparro
Noteren we hier de opvolger van Gnarls Barkley's Crazy? Toegegeven, da's een stevige stelling, maar de happy-happy-hopsasa-soul die Sparro over ons heen strooit, heeft hier op de camping een soortgelijk effect. Smihile!

You Rock Me (Long Version) - Larry Heard Presents Mr. White
En finally eentje voor de vroege ochtend. Voor hen die dan nog wat zinnen willen prikkelen. Doe de lights down low, kruip een beetje dichter tegen elkaar aan en dan deze op; de long version nog wel... Poei! En hand-picked by meneer Peterson, als je nog overtuigd moest worden.

Dat kon nog wel eens feestje worden, vrijdag...

Street fighting man

Hoewel de tijd dat de electro-fueled-rave-rock-army de dansvloer onderdrukte alweer bijna een jaar achter ons ligt, kan het geen kwaad om zo nu en dan eens een oude krijger in herinnering te roepen. Alleen al omdat het geweld waarmee dat legioen destijds huis hield zo ontzettend veel energie oplevert. Luister maar naar Teenager's Alone again; hier in de riemiks van Van She. En hém kennen we dan weer van de magistrale en o-zo-blije feelgood-versie van Feist's 1, 2, 3, 4, waarmee hij hoge ogen gooiden in mijn 50x07-parade. Al met al een fijn vehikel om de zondag van een lach te voorzien.

LISTEN&LOAD: Alone again (Van She Tech Mix) - Teenager
INFO: Van She Web

Blij blijven

De Van She-versie van Lesley Feist's 1, 2, 3, 4 behoorde tot de meest blije platen van vorig jaar. Misschien was 'ie wel het blijste ei van allemaal! Goed nieuws, want de blijheid gaat in extra time. Dit dankzij deze supernova-miks: de My Gay Husband Get Up Kid edit. De WAT? Ja, ik weet ook niet waar die naam vandaan komt, maar dat doet er ook niet toe. Belangrijker is dat Feist hier gelukkig gewoon weer tot vier telt en dat ook deze riemiks resulteert in een potje poplezier, waar we voorlopig nog wel even zoet mee zijn. Toeters, bellen, babanensorbets, the works! Ei.

LISTEN&LOAD: 1, 2, 3, 4 (My Gay Husband Get Up Kid edit) - Feist
INFO: Feist op Myspace

50x07 (14 - 11)

Tot zover de subtop. Hierna het echte werk! Klikkio voor 50 - 41, 40 - 31, 30 - 21 en 20 - 15.

14. ROSCOE (BEYOND THE WIZARD'S SLEEVE RE-ANIMATION) - MIDLAKE
WIE? Zij weer? Yup, Midlake maakt hier een hattrick! En het komt ze toe: hun multi-vocale future-retro-rock (jawel!) oefende fikse aantrekkingskracht uit op enkele doordenkende dansers. Zoals onze Erol. Ja, ook hij weer!
WAT? Het epische prijsnummer van Midlake's debuutalboem (met de lange naam) wordt in de handen van de Wizard een psycholicious wandeling door wonderland. Roscoe rules.
WAAR? Het intro. Van twee minuten... Da's lang ja, maar niet lang genoeg als Eroltje A. er zoals hier een vloeibare en tollende backwards gitaartrip-flip-flap-flop van maakt.
WETEN? Roscoe zat in de mammoet-posting (vakantieoverdracht) van 30 augustus / Midlake's liedjes gaan over cowboys en indianen

13. 1, 2, 3, 4 (VAN SHE TECHNOLOGIC) - FEIST
WIE? Canadese Lesley Feist (maar je mag Feist zeggen) gaat groot worden. Ze boetseert liedjes met een twist die niet alleen het luisterende oor, maar óók onrustige voeten verwennen.
WAT? Lovely Lesley en feestformatie Van She zorgen met 1 t/m 4 voor een shot feelgood-vitamine! Tenminste, als je de letters F en V probleemloos kunt uitspreken, maar dat terzijde. Partypop in de gloria. HOT!
WAAR? In de openingsminuut is het nog een lief lenteliedje; op 01.04 barst de zomer los. Zon. Blauw. Blij. Snel, naar buiten!
WETEN? 1, 2, 3, 4 werd zowaar 1, 2 keer gepoost (22/6 en 30/10) / Nicky Van She doubleerde ook op de camping, kijk maar

12. SUBURBAN KNIGHTS (ANGELLO & INGROSSO REMIX) - HARD-FI
WIE? Hard-Fi maakt rake radiopop slash rock, maar de spotlights behoren hier toe aan de Zweedse monstermiksers Angello en Ingrosso. Vetter dan vet, maar vreselijk fijn!
WAT? Toegegeven, Suburban Knights is eigenlijk één lange oefening in effectbejag. Uhm..., nou en? Als het effect zo extreem veel euforie veroorzaakt als hier, blijf ik in elk geval ver verwijderd van de klachtenbalie.
WAAR? Dáár! Natuurlijk is dat de drumbreak op 1 minuut 14, gevolgd door de even eenvoudige als besmettelijke yell: 'hey-hey-hey-ho-ho-ho'. Deze moet heul hard!
WETEN? Op maandag 6 augustus heetten wij hard-Fi van harte welkom / Suburban Knights was de closer van de laatste Silent iPod Disco Miks (;

11. NO CARS GO - ARCADE FIRE
WIE? Omvangrijk, onorthodox en ontzettend goed! De Montrealeanen (jaja) van Arcade Fire geven de moezikale douane de vinger: grenzen zijn zóóóó 2006! En diezelfde vinger ging ook richting yours truly, vanwege vooringenomenheid...
WAT? No Cars Go is een razende rock 'n roll-kermis die de Polyphonic Spree-fanclub - maar ook die van Grandaddy - zeker zal aanbidden. O-ver-wel-di-gend.
WAAR? De finale van No cars Go (vanaf 4 minuut 33) komt aan als een orkaan. Hoe zou dat op een Reunion klinken?
WETEN? Arcade Fire speelde dit jaar in ons weiland de Alpha naar de maan / weet je nog, vorige week woensdag?

an introduction to... THE ZOMBIES

Vergezel mij voor een bezoekje aan het prehistorische popmuseum. Naja, prehistorisch... Laten we het maar het begin van de moderne (witte) muziek noemen. Of gewoon de sixties: het tijdsgewricht waarin de Beatles en de Stones de fundamenten van de pop en rock neerlegden. Aan die status van stichters valt niet te tornen, maar door de verheerlijking van beide Britse mastodonten wordt soms vergeten dat destijds meer bands op onze aardbol bewogen. Neem bijvoorbeeld The Zombies; slechts een voetnoot in de muziekgeschiedenisboeken en dat is onterecht. Zéér onterecht! The Zombies bracht namelijk een aantal magisch mooie singles uit, dat het werk van de Beatles en de Stones in termen van harmonie en melodie niet zelden naar de kroon stak. Prachtige, jazzy en licht-psychedelische platen. Extra-speciaal dankzij het betoverende stemgeluid van zanger Colin Blunstone.

...Bettie...

De muziek van de Zombies bleek uiteindelijk net iets te vreemd om ze het echt grote mainstream-succes te bezorgen. Bovendien viel de Britse brigade al na vijf jaar uit elkaar. Blunstone maakte kort daarna nog de huiveringwekkende lost treasure One Year: een alboem waar hij - inderdaad - één jaar aan sleutelde. De laatste twee tracks hieronder bewijzen dat het 't waard was. Net zoals het 't waard is om The Zombies (en Blunstone), voor zover nodig, bij de lezers dezes blog te introduceren. Ter aanmoediging: acts als Aimee Mann, The Posies, Nick Drake, The Smiths en ook uw aller Bettie Serveert zijn meer dan gemiddeld schatplichtig aan deze zo schandelijk ondergewaarde groep! Welkom bij: an introduction to The Zombies.

LISTEN&LOAD:
Care of Cell 44
She's not there
The way I feel inside
Time of the Season
Say you don't mind (Colin Blunstone solo)
Let me come closer to you (Colin Blunstone solo)
INFO: Zombies Fan Page

Het is een Feist!

Had het een tijdje terug al aangekondigd; dat ik in de aanloop naar WGD niet zou schuwen om te proberen de Reunion-gemeente te beinvloeden. Manipulatie inderdaad! Met als doel zoveel mogelijk zieltjes te winnen voor een aantal persoonlijke favo's, zodat ik op nine eleven niet only de lonely op die noemmertjes sta te jumpen. Dus, hier is er weer eentje! En alsof deze vorm van competitievervalsing nog niet schaamteloos genoeg is, betreft het ook nog eens een ordinaire herplaatsing van een eerdere posting.

Maar geloof me: de Van She Technologic-riemiks van Feist's 1, 2, 3, 4 is het waard! Waarom? Omdat deze track vanochtend op vol volume door mijn voiture gierde en - ongelogen - tegelijkerijd een veld vol goudgele krokusjes met terugwerkende kracht tot bloei kwam. Omdat op dat moment mensen in de file spontaan begonnen te tongen (gatver!). Omdat tijdens deze track de krankzinnige maniak George Bush Jnr. voor heel even niet meer op een aap leek (en evenmin navenant gedrag vertoonde). Omdat Ajax wonderwel de Champions League won dankzij een bicycle-kick van de uit het niets teruggekeerde Tarik Oudila. Omdat Jeff Buckley niet verdronken bleek te zijn (maar al die tijd verstoppertje speelde). Omdat het met dit liedje permanent Lowlands lijkt te zijn. Permanent vakantie. Permanent kosmische sex. Permanent dertiende maand. En gratis bier. Daarom.

...vies praatje...

True, zwaaaaaaar overdreven dit. Zo bijzonder is 'ie ook weer niet. Sterker nog, volgend jaar ben ik 'm vergeten! Niettemin wens ik te worden vrijgesproken, want het is allemaal terug te voeren op zuurstoftekort bij mijn geboorte, als gevolg waarvan ik al mijn hele leven lang lijd aan een chronische en zeer hardnekkige vorm van cyclische hyperpositiviteit. En als ik tijdens zulke aanvallen zo'n extreem blij liedje als dit hoor, gaat het meteen mis. Ellende, dat wil je niet weten. Drama's! De zon breekt door. Vogels gaan fluiten (wat zeg ik? Kunstfluiten!). Dan krijg ik ook vaak zo'n vervelende schittering in mijn ogen. En als het echt hevig toeslaat, krullen m'n mondhoeken omhoog! Zomaar. Beetje vies praatje misschien, maar dan lijkt het net een... glimlach! Brrrrrrrrr... Serieus waar. Erg he...?

Voor de goede orde: dit werd getypt op twee Espresso en een kiwi. Ja, ik sta er zelf óók van te kijken, maar 'tis zo. Ik ben gewoon vrolijk. Tsja, dan leidt zo'n vrolijk liedje automatisch tot een vrolijk stukje. En voor die gelegenheden kun je onderstaande stuiterbalpop er goed bij hebben. Wat-een-leuk-lekker-losbandig-liedje. Excellent! Eén ding is zeker: ik ga 'm draaien, de negende in WGD. Klokslag twaalf. Hierbij vraag ik jullie op voorhand ten dans. Allemaal. En dan doen we allemaal onze..., SORRY!

LISTEN&LOAD: 1, 2, 3, 4 (Van She Technologic remix) - Feist
INFO: Feist Myspace

Wie doe ik na?

Kan niet bepaald zeggen dat mijn timing op het gebied van beloftes en goede voornemens nou zo gelukkig is, lately. Ik hoor mezelf nóg beloven (nou ja, ik beloofde het te proberen) dat ik niet zoveel koffers meer zou poosten. En wat kom ik vervolgens tegen...? Een verschrikkelijk fijne 'Various Artists' tot de rand gevuld met..., juste: KOFFERS! Samengesteld ter ere van het 40-jarige bestaan van BBC Radio 1. En dat viert de Beep met een doebbelalboem waarop cracks van vandaag hits van gisteren nadoen.

...gouwe pik...

Uitblinkers? Véél! Desondanks deze greep: Foo Fighters geeft Paul McCartney's Band on the run een imponerende zacht/hard-behandeling; The Feeling verandert You're so vain van Carly Simon in een pompende honkytonk-boogie; de koffer-recidivisten van Franz Ferdinand blijven wijs genoeg dicht op de huid van Bowie's Sound & Vision (veilig maar fijn); KC Tunstall maakt een galopperende redneck-rocker van Roxy Music's Let's stick together; The Kooks toveren met All that she wants van Ace of Base zomaar een buitengemeen credible indie-poppertje uit de hoge hoed; Gouwe pik Mark Ronson en gouwe < piep > Mary J Blige stoppen het Diana Rossi/Marvin Gaye-duet You're all I need... met succes in de Teletijdmachine.

Maar nogmaals, er is meer. Veel meer. En ja, er is natuurlijk óók een aantal acts dat zich behoorlijk verslikt (de kofferamateurs van Keane als Queen, Mika als The Police, The Streets als Elton John), maar dat is dan ergens wel weer geinig. Het overgrote deel is echter heel erg leuk. Zó leuk, dat ik er een schadegevalletje geloofwaardigheid graag voor over heb. Dus daar gaat 'ie: KRAK! Zo, wéér een belofte gebroken. Shoot me. Of niet en zing gewoon keihard mee. SMILE!

LISTEN&LOAD:
Band on the run - Foo Fighters
You're so vain - The Feeling
Sound & Vision - Franz Ferdinand
Let's stick together - KT Tunstall
All that she wants - The Kooks
You're all I need... - Mark Ronson & Mary J Blige
Downtown - Jann Arden (niet op de BBC-plaat, maar lag nog in de la...)
INFO: BBC Radio 1 en het kofferalboem

SALES

Langs de weg van professor doctor Camping's 1ste associatie-theorie is het een slechts een kleine stap van The Cult naar Roxy Music. Niet omdat ze ook maar enige moezikale antecedenten delen - in het geheel niet zelfs -, maar omdat ze alletwee een liedje componeerden dat met She sells begint. Het meisje van The Cult verkocht 'een oord van rust'; zij van Roxy verkocht niks. Of alles, maar dan moet je straks maar naar de tekst luisteren.

Roxy Music dus. Ik ben fan. Gróót fan. Omdat ze glam door de rock roerden. Omdat ze lak hadden aan het credo 'doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg' (sowieso een mission impossible met Brian Eno aan boord). Maar ook omdat Bryan Ferry Mister Cool was, en nog steeds is. En omdat hun albumhoezen een voorbeeld zijn voor 90 procent van het artwork op dit blog. Omdat ze altijd de show stalen. Omdat Roxy Music als enige band ter wereld recht heeft op saxofoonsoli. Maar bovenal omdat hun muziek (lees: hun vroege werk) gewoon buitenaards goed was. Hier hoor je twee van mijn favoriete Roxy-songs: She sells (zoals gememoreerd) en Both Ends Burning. En als verlenging van het koffer-thema uit de vorige posting vind je down under óók nog een vaderlandse Fatal Flowers-versie van Both Ends... Koopje toch?

LISTEN&LOAD:
Both ends burning - Roxy Music
She sells - Roxy Music
Both ends burning - Fatal Flowers
INFO: Roxyrama

koffer op

Nu dat scorebordje toch op schoot ligt, kun je in één moeite door naar dit duel: welke koffer van The Cult-kraker She Sells Sanctuary ontvangt jouw punten? Die van Keane of die van de Dandy Warhols? Het origineel benaderen ze mijns inziens overigens geen van beiden. Eigenlijk vind ik zo'n Playbackshow alleen de moeite waard als de nieuwe uitvoerenden iets aan het origineel toevoegen (of weglaten, kan ook). Anders krijg je carbonpapieren koffers; geinig voor het oefenhok, zinloos daarbuiten. Maar zo te horen denken de Dandy's en Keane daar anders over. Goud en zilver laaidies & gents? Wie? You decide.

LISTEN&LOAD:
She Sells Sanctuary - Dandy Warhols
She Sells Sanctuary - Keane
INFO: cultpuntcom

Greece lightning!

Plan was om nog voor vertrek een spervuur aan postings op jullie los te laten, maar ja, vakantievoorbereidingen he... Opblaaskrokodil kopen, nagelschaartje zoeken, de Ome Ko's van hun vliegangst afhelpen, Grieks leren, bier op maken, deur op slot doen, de Ajax-leiding ontslaan... So much to do, so little time. Het kwam er dus niet van. Wél nog even snel een emmertje tracks kunnen vullen om 'm daarna hieronder leeg te kieperen. Zonder toelichting of duiding. Gewoon van alles wat. Oud, jong, snel, sloom, hard, zacht, goed, fout, links, rechts, zwart, wit, vriezen, dooien. Móet haast wel iets tussen zitten toch? En als ik er toch eentje mag tippon: pak de onderste. You will fall in love...

Koel. I'm off, de negende weer on. En o-wee jullie de komende week zonder mij stiekum feestjes gaan lopen vieren. Ik weet waar jullie wonen!

Besos!

LISTEN&LOAD:
Trommelstunde - Gabriel Ananda
I wanna be your dog (live) - Iggy Pop
Where have all the Rude Boys gone? - Ted leo & The Pharmacists
Is it any wonder - The Shortwave Set
Thinking of you - Colourfield
Waiting for a train - Flash and the Pan
Orglar - Minilogue
Around the world (like woah remix) - Nicky Van She & Dangerous Dan
I'm Every Woman (VNDLSM Remix) - Whitney Houston
Two of us - Supermayer
The Date - Avril
From the morning - Fleckfumie
You are here (Four Tet remix) - Nathan Fake
Crazy for you - Ullrich Schnauss
Kiss me bar - Alamo Race Track
Wergle The Proud - u-Ziq
Word up - Willis/Bugge Wesseltoft
Save Your Saviour - Octogen
Down to the sea - Tully
Paranoid Android - Sia
DJ Camping's Midsummermorningmiks
Roscoe (Beyond The Wizard's Sleeve remix) - Midlake

Pie-S: en die voor de verandering een keer very slomo Campingmiks (een oudje) mag ook gehoord worden hoor (;

tweede ronde

Opgelet, komt er weer eentje: zo'n Camping Micromiks. Jaja, ik zit nog steeds met de erfenis van de WGD-Reunion. Daar zijn jullie echt nog lang niet vanaf. Want ook deze haalde destijds de final cut niet. Jammerjammerjammer... jammerrrrrrrr! Vooral omdat we als gevolg daarvan die loeiende Van She-riemiks van het Klaxons-kanon Gravity's Rainbow moesten missen. En dat is er ééntje hoor: een vreselijk uit de bocht vliegende roof raiser! Dik & vet. Hij zit hier ingeklemd tussen Mad about you van Hooverphonic en Moloko's Sing it back (óók in een riemiks), terwijl de Martin Solveig-metamorphose van Salif Keita's Madan deze Micromiks van een stormend slot voorziet. Opgeteld is dat inderdaad MAD RAINBOW SING MADAN.

Aiiiiii..., krijg ik zomaar weer ontzettend veel zin in een nieuwe Reunion. Waar en wanneer was 'ie ook weer?

LISTEN&LOAD: MAD RAINBOW SING MADAN (A Camping Mikromiks)

bolster/pit

Het zouden zomaar eens onze zalige queens van de Scissor Sisters kunnen zijn die de deur open hebben gezet voor de huidige nu-disco-rock-wave (of zoiets...). Want het krioelt de laatste tijd van acts die spierballen combineren met nagellak-remover (of een geinig diadeempje), daarbij vervaarlijk balancerend tussen camp en cool. Hoe vluchtig het ook is, ik kan het wel hebben. Zeker als het gaat om de toppers uit het genre: Van She, Dangerous Dan, Midnight Juggernauts, Simian Mobile Disco, Justice, Boys Noize en ook Miami Horror. Van die laatste (Australische) crew hoor je hier een riemiks van de Codebreaker-track Exiled. Met hun dik aangezette supersynths en eighties-echo's gaan ze gretig over de top en na twee keer horen zing je 'm woord voor woord mee. Verder niet bij nadenken; smile, you're on Campingdisco!

LISTEN&LOAD: Exiled (Miami Horror Mix) - Codebreaker
INFO: Miami Horror on Myspace

devil vs dancer

De knoppendraaiers van Van She hadden kort geleden de nieuwe Feist-single 1234 al goed te pakken en tasten hier ook I Get Around van Dragonette vol in het kruis. Daar zijn ze goed in, want wéér bouwen ze een lief salamandertje om tot een dirty dancing veelkoppig popmonster. Lekker vet, lekker dik, lekker gay. Niet voor niets omschrijven ze zichzelf als: the missing link between the rock 'n roll clubs and the mirrorball; the devil and the dancer; Around The World and New World Record and Supertramp and Super Discount. Nuff said.

LISTEN&LOAD: I Get Around (Van She Vocal Mix) - Dragonette
INFO: Van She on the web

sprinklers aan

Danger, danger, high voltage! Nou, heel gevaarlijk is deze miks niet. Leuk wel. Fire in the Campingdisco is een ongecompliceerde partymiks, met recent en (oud) bekend spul. Onder de nieuwelingen bevinden zich ondermeer de twee bombardementen van Ingrosso/Agnello, de door Van She naar de maan geschoten Feist-single 1234 (goed nummer is dat hoorrrrr) en Blamma! Blamma!'s fel accelererende Love Hate. Tussen de vertrouwde gezichten herken je The Police, The Cult, Groove A, TFF's tot de dansvloer opgewaardeerde Shout, een sinistere Unkle-riemiks van QOTSA's No one knows, maar ook de gitaarpop van Keane, K's Choice en - uiteraard - de naamgevende hit van Electric Six. En ze kunnen het hier ook nog eens goed met elkaar vinden. Eindoordeel? Een vlammend miksie, waarmee je op elk feestje het vuur behoorlijk kunt opstoken. Hóór die sirenes. Jawel, fire in de Campingdisco!

LISTEN&LOAD&UNZIP: Fire in the Campingdisco
Click da pics voor larger than life artwork & tracklisting.

5678

Vrijdag, vaste prik, een bloedneus-electrotrack. Het is een riemiks geworden van Feist's 1234, dat hier door het over-de-top-clubje van Van She van een groen, pril en onschuldig lenteliedje in een zweterige, stomende, bloedhete summervamp wordt gemetamorphoseerd (da's inderdaad geen werkwoord, nee). Een sinner! Hiermee kan het weekend dus nu echt beginnen. En go!

LISTEN&LOAD: 1234 (Van She Technologic remix) - Feist
INFO: Feist on Myspace